Het filantropiemanifest heeft een naam: Fahima (15)

13 april 2017, 11:00
Fahima en Johhny de Mol: overtuigende ambassadeurs (foto: Joep Verboeket)
Fahima en Johhny de Mol: overtuigende ambassadeurs (foto: Joep Verboeket)
Terwijl de informateur met vier politieke partijen een paar honderd meter verderop aan een nieuw kabinet werkte, werd gisteren in het Haagse Nieuwspoort tijdens een mini-symposium aan een aantal Tweede Kamerleden een Manifest aangeboden namens ‘de sector’. Kern van dit door veertien organisaties filantropiebreed ondertekende document: filantropie is onmisbaar voor de samenleving; we hoeven geen geld uit Den Haag, maar we willen wel graag erkenning voor ons werk. Het beste argument stond echter niet in het manifest, maar op het toneel: de 15-jarige Fahima.

Hengelen naar aandacht

Het symposium werd georganiseerd door brancheorganisatie Goede Doelen Nederland, in samenwerking met FIN, Nederland Filantropieland en CIO. De timing leek perfect met een nieuw kabinet in de maak en informateur Edith Schippers bijna op gehoorsafstand, maar de filantropiesector is natuurlijk niet de enige die om aandacht hengelt bij de komende regering. Het regende de afgelopen maanden Manifesten, Stemwijzers en Petities.

Prangend burgerinitiatief

Of een debat per se de beste manier is om politici te overtuigen van het belang van filantropie, daarover valt te twisten. Want hoe nobel en mooi een manifest over filantropie ook geformuleerd is, de echte overtuigingskracht zit ‘m overduidelijk in de concrete bewijsvoering: de verhalen en voorbeelden uit het veld. De presentaties met showcases van prangend burgerinitiatief die als ‘entreacts’ geprogrammeerd waren in een door begripsverwarring geplaagd debat, waren eigenlijk de sterren van de middag. Ze moeten op de volksvertegenwoordigers meer indruk gemaakt hebben dan de rationele uiteenzettingen.
Verbazing en bewondering voor het project van de Nierstichting om dan maar zelf een draagbare kunstnier te gaan ontwikkelen, het Stoutfonds van Start Foundation als vorm van effectieve burgerlijke ongehoorzaamheid of de inspanningen van Amref Flying Docters om vrouwen- en meisjesbesnijdenis uit te bannen.

Diep in het hart geraakt
Doeltreffend en zonder opsmuk was het korte betoog van tv-ster Johnny de Mol, die in zijn rol als ambassadeur van ‘Het vergeten kind’ volkomen overtuigde in authenticiteit. Hij wees op onze plicht om om te kijken naar kwetsbaren en liet een ‘vergeten kind’ zelf aan het woord: de 15-jarige Fahima. Ook zij behoorde tot de tienduizenden kinderen met weinig kansen om kind te zijn door een onveilige of instabiele thuissituatie, bijvoorbeeld omdat ouders kampen met verslaving, ziekte, psychische of armoede. Het gaat intussen heel goed met Fahima (Gymnasium 4), die als lid van de  jeugdraad ‘The Unforgettables’ nu zelf actief opkomt voor de belangen van andere vergeten kinderen en in die hoedanigheid onlangs staatssecretaris Van Rijn diep in zijn hart wist te raken.

Geen woorden maar daden

Het hart-tot-hart-thema verwoordde De Mol daarna bij de uitreiking van het manifest aan de volksvertegenwoordigers als volgt: ‘Als je iets wilt bereiken zul je er ook de politiek bij moeten betrekken, maar wat mij betreft zou mijn aanbeveling zijn: geen woorden maar daden.’
Die ongemakkelijke relatie tussen sector en politiek was in debat en paneldiscussie een terugkerend thema. Want wat wil de sector nou? Het antwoord: vooral erkenning. En ruimte om te geven: niet voor niets de titel van het convenant met de overheid, waarnaar tijdens het symposium geen enkele keer werd verwezen. Een omissie die symbolisch genoemd kan worden voor de ingewikkelde relatie tussen het maatschappelijk middenveld en de politiek.
En dat bleek in gesprek met panel en volksvertegenwoordigers geleid door oud-CDA-kamerlid Mirjam Sterk, aanvankelijk wat onwennig, allengs beter op dreef maar geplaagd door een evidente begripsverwarring over het immer lastige begrip ‘filantropie’. Hoewel goed uiteengezet in het manifest zelf, boetseerde bijna iedere spreker op het toneel er zijn eigen definitie van waardoor menig betoog het predikaat ‘lost in translation’ kreeg. Panellid Ella Vogelaar, voorzitter van vrijwilligerskoepel NOV: ‘Vroeger ging het bij filantropie alleen maar over geld geven, maar nu lijkt het begrip bijna synoniem met vrijwilligerswerk.’
gerelateerde items