Health Impact Bonds: een genante, valse start

22 februari 2016, 14:39
'Als we het niveau van de adviseurs als maat van de HIB nemen, dan kunnen we er beter (nog) maar niet aan beginnen.'
'Als we het niveau van de adviseurs als maat van de HIB nemen, dan kunnen we er beter (nog) maar niet aan beginnen.'
Met klinkende namen en investeerders vond op 15 februari het Nationaal congres Health Impact Bond (HIB) plaats. Een HIB is eigenlijk gewoon een SIB (Social Impact Bond), maar dan voor de zorg. Wie slim is, bereide zich vast voor op de CIP (Cultuur Impact Bond), de MIB (Milieu), en de DIB (Development). Als we het niveau van de adviseurs als maat van de nieuwe Health Impact Bonds moeten nemen, dan kunnen we er echter beter (nog) maar even niet aan beginnen. Waar impactmeting als één van de belangrijkste voorwaarden voor een HIB wordt benoemd, gaven liefst vier (!) consultants van EY een presentatie waardoor je één ding zeker weet: zo wordt het echt nooit wat.

Genante mispeer van Ernst & Young-consultants
In de vorm van een middelbare school scriptie, theorie-met-pijnlijke-missers, een verbluffend gebrek aan ook maar één praktijkvoorbeeld, en het herhalen van de opmerking dat het allemaal 'heel complex' is, wist EY alle toehoorders gênant het bos in te sturen.

Er werd voor gekozen om 'uit de 200 beschikbare methoden voor impact-meting' één te selecteren die het meest geschikt zou zijn voor de HIB: Social Return on Investment (SROI). Deze methode bestaat al sinds 1999; en in Nederland sinds 2002. De theorie is sindsdien behoorlijk ontwikkeld, maar dat is de sprekers ontgaan. Zo wordt een model uit 1996 (dat later onderdeel werd van de SROI-methode) van twee Amerikaanse vrouwen nu ineens 'het model Karen Maas' (Erasmus Universiteit) genoemd. Wil niemand meer alle outcomes zomaar ongewogen bij elkaar optellen, en zijn proxy-values (benaderingen van waarde) niet meer zo zinvol als een aantal jaren geleden werd gedacht. Waardebeleving en revealed preference werd op één hoop gegooid, waar het juist twee verschillende zaken zijn. Kortom: de presentatie was van bedenkelijke kwaliteit, en zeker EY onwaardig.
gerelateerde items