Krokodillentranen van EFC

27 november 2014, 04:00
EFC: gemiste kans van 100 miljoen. Oeps.
EFC: gemiste kans van 100 miljoen. Oeps.
November is een zwarte maand voor iedereen die gelooft in de kracht van internationale filantropie. Tenminste, als je Gerry Salole, directeur van de Europese koepel van fondsen EFC, mag geloven.
Bijna drie jaar nadat de Europese Commissie een wetsvoorstel heeft ingediend om het voor fondsen makkelijker te maken om projecten in de hele Europese Unie te steunen, is dit proces naar een European Foundation Statute ernstig gefrustreerd. De EU-lidstaten zijn er niet uit kunnen komen. Onder andere omdat lidstaat Nederland de kont tegen de krib gooide.
Gerry Salole spreekt er schande van dat filantropie gepolitiseerd wordt. Nationale belangen zijn volgens hem belangrijker dan gebruik te maken van de enorme kracht van de meer dan 100.000 foundations in Europa met een jaarlijkse besteding van 100 miljard euro. Dat is 2x de jaarbegroting van de bv Nederland… Salole kan er niet over uit dat minimaal 100 miljoen euro nu niet rechtstreeks naar trans-Europese doelen zal vloeien, maar blijft hangen in de bureaucratische en fiscale fuiken van wel vijftig verschillende, nationale wetgevingen.
Maar de cri de coeur van Salole lijkt ook erg voor de bühne, zoals Ineke Koele in haar reactie in Filanthropium Journaal van deze week constateert. Advocaat en fiscaal specialist Koele promoveerde in 2007 al op een baanbrekende studie over de fiscale aspecten van internationale filantropie en merkt nuchter op dat geen enkel land zonder duidelijke garanties bereid zal zijn de fiscale autonomie in te leveren. Zelfs niet voor het goede doel.
Salole bedrijft net zo hard politiek als de vertegenwoordigers van landen die het European Foundation Statute nu blokkeren. Het is hem en de EFC al geruime tijd bekend dat een fiscale harmonisatie zelfs niet in de verste verte politiek draagvlak heeft.
Zinniger is het daarom, zoals Ineke Koele fijntjes suggereert, dat EFC en fondsen hun kaarten zetten op centrale regelgeving op het gebied van ‘compliance’, zoals de ‘expenditure responsibility rules’ die in de VS worden gebruikt om te garanderen dat door land A fiscaal gefaciliteerde filantropische geldstromen in land B ook inderdaad worden gebruikt voor algemeen nuttige doelen. Als Salole en EFC het filantropisch potentieel van 100 miljard willen ontsluiten, kunnen ze zich beter met het hoofd tot deze Realpolitik bekeren, dan met het hart een zee van krokodillentranen te plengen. Het European Foundation Statute is en was een fata morgana.

P.S.: Lees het nieuwsartikel over het European Foundation Statute: klik hier
Lees de kritische reactie van dr. Ineke Koele: klik hier
gerelateerde items