Toon alles (1)

Een memorabele redding: ‘We hebben geen schijn van kans’

18 juli 2016, 16:00
Een memorabele redding: ‘We hebben geen schijn van kans’
Een memorabele redding: ‘We hebben geen schijn van kans’
Aangekomen bij het Deense zeeschip Nordic Nadja waren schipper Jan van der Sar en zijn opstappers resoluut in hun oordeel: ‘We hebben geen schijn van kans!’ Nog geen twee uur later konden de Hoekse redders terugkijken op een memorabele redding… Niet in de laatste plaats dankzij heldhaftig optreden van opstapper Jerrij Bezuyen (30). ‘Thuisgekomen viel ik als een blok in slaap. De vermoeidheid won het van de adrenaline’.
 
De wind was op 10 augustus afnemend, van Noordwest 8 naar Noordwest 6. De zee was echter onverminderd hoog (3-4 meter) toen de reddingboot Jeanine Parqui midden op de middag werd gealarmeerd voor een ongeval met een man-over-boordboot. Van der Sar: ‘Het was een vreemde melding. Welke kapitein ging onder de heersende omstandigheden oefenen met zijn reddingsloepen? Er moest iets loos zijn, maar niemand wist wát, óók omdat het zeeschip niet met de sloep kon communiceren. Het enige dat we wisten, was dat er iemand in de sloep moest liggen die bij de val ernstig gewond was geraakt’.
 
Rake klappen 
De reddingboot overbrugde in een uur de afstand naar het zeeschip. Bezuyen: ‘We kregen bij vlagen rake klappen. Maar daar waren we als bemanning niet echt mee bezig. Er werden onderling veel grappen gemaakt; dat is onze manier om de spanning van ons af te praten...’
 
Bij aankomst bleek redding echter uitgesloten: de sloep zat met een touw aan het zeeschip vast en werd aan loefzijde onophoudelijk tegen het grote schip gesmeten, terwijl het drie tot vier meter op een neer danste. Voor ons omstandigheden waar we niets mee konden. Het risico dat we de sloep tegen het schip te pletter zouden varen, was simpelweg te groot. Ook konden we het touwtje niet kappen, omdat de sloep dan waarschijnlijk onder het achterschip van de Nordic Nadja zou verdagen. Dat risico konden we niet nemen.’
 
Sloep verloren
De reddingbootbemanning was volop in overleg hoe verder te handelen, toen het zeeschip meldde dat zij de sloep was ‘verloren’. Nu de sloep was losgekomen (en het achterschip als door een wonder werd ontweken), nam de kans op redding weer toe. ‘Hoewel het bijna onmogelijk is om op zo’n ‘ei’ over te springen, wilde ik het tóch proberen’, zegt Jerrij, zonder zich daarbij op de borst te slaan.
Schipper Van der Sar glimlacht, bijna vertederd en zichtbaar trots op een van zijn jongere opstappers: ‘Ik zag een ongekende vastberadenheid in zijn ogen…’ Jerrij knikt. ‘Eén ding stond voor mij vast: die man moest gered, al had ik nog geen idee hoe we dat moesten gaan klaren’.
 
gerelateerde items