Toon alles (1)

Een prachtig huwelijk

12 oktober 2016, 17:00
Vermogen is als statussymbool 'so two seconds ago'...
Vermogen is als statussymbool 'so two seconds ago'...
Bedrijven kunnen met vrijwilligersprogramma’s a-typische vrijwilligers activeren: 'de corporate vrijwilliger'. Met die conclusie promoveerde Lonneke Roza onlangs aan de Rotterdam School of Management van de Erasmus Universiteit. Het is belangrijk onderzoek omdat hiermee duidelijk wordt dat bedrijven een sleutelrol kunnen vervullen om ons - overigens zeer stabiele - vrijwilligerspotentieel verder te ontsluiten. De premie die hierop staat, is hoog: bedrijfsprogramma's zijn een heel concrete invulling van corporate social responsibilty (CSR) en maakt bedrijven tot aantrekkelijke werkgevers voor jongeren en hoogopgeleiden. Het is bekend dat de nieuwe generatie werknemers niet meer in katzwijm valt voor een snelle leasebak of een veertiende maand, maar meer status ontleent aan maatschappelijke prestaties. Quote-redacteur Sander Schimmelpenninck verwees hier expliciet naar tijdens de vernissage van De Dikke Blauwe3 op 27 september en ziet een duidelijk verschil met de babyboomers, voor wie maatschappelijk investeren (in geld of tijd) nog niet zo evident is. Meer perspectief ziet Schimmelpenninck voor de jongere generaties, die meer openstaan om hun vermogen en talenten in te zetten voor een betere wereld. Al moeten we daar ook weer niet te romantisch en naïef over doen. Het is immers niet altijd duidelijk of het gaat om authentieke bevlogenheid of dat het vooral sexy staat op je cv...
De belangrijkste conclusie van Roza’s onderzoek is dat juist de for profits een cruciale rol kunnen spelen in het ultieme non profit-domein: in het mobiliseren van 'nieuwe' vrijwilligers. Het valt te hopen dat zij die uitdaging serieus aanpakken, zoals het accommoderen van vrijwilligerswerk onder werktijd of werknemers hun tijd flexibeler laten indelen. Het gevaar blijft natuurlijk dat corporate vrijwilligerswerk toch blijft steken in een flinterdun marketingdingetje en een travestie van werkelijke corporate social responsibility. Voor wie niet cynisch wil zijn, gloort hier een prachtig huwelijk tussen people & profit.

ps: dit bericht kwam net binnen op de redactie: 'Bijna de helft van de Belgische werknemers wil dat zijn werkgever goede doelen steunt. Wanneer ze kunnen kiezen tussen twee gelijkaardige jobs, dan kiest 27% resoluut voor de onderneming die aantoont een positieve bijdrage te leveren aan de maatschappij.' Het zou ons helemaal niets verbazen als we ook in ons land zulke cijfers scoren...
 
gerelateerde items