De media hebben het weer gedaan…

In een bijeenkomst over filantropie kunnen ze niet ontbreken: de media. En ze waren er: Sander Schimmelpenninck (hoofdredacteur Quote) en Harm Taselaar (hoofdredacteur RTL Nieuws) mochten onderzoeker/journalist dr. Mirjam Vossen pareren.
Vossen onderzocht voor haar proefschrift de strekking van krantennieuws over armoede én de communicatie van goede doelen (Framing Global Poverty). Conclusie: de ngo’s schetsen een nodeloos zwart beeld ‘omdat dat meer geld oplevert’ en de media volgen die negatieve toonzetting klakkeloos. ‘Terwijl het op allerlei terreinen juist steeds beter gaat! Maar dat verkoopt niet.’ Media moeten meer zaken ‘in hun context plaatsen’ en ‘het grotere plaatje’ schetsen.

Media: alle propaganda wantrouwen

Dat riep wat irritatie op bij de media-mannen en de zaal. ‘Nieuws is wat afwijkt van de dagelijkse gang van zaken. Dat is en blijft zo.’ En te horen krijgen wat je moet, daar is de vrije pers nooit dol op. Taselaar: ‘Ik wantrouw elke propaganda en geen enkele RTL-journalist moet ooit ambassadeur van een goed doel worden.’
Schimmelpenninck: ‘Mensen zijn nu eenmaal gericht op sensatie, dus iedereen zal altijd meer oog hebben voor het verschrikkelijke/ongelofelijke/gruwelijke.’
De media hebben natuurlijk gewoon tot taak om alle bronnen (dus ook die van goede doelen) kritisch te beoordelen, vond iemand in de zaal. ‘Dus klakkeloos volgen? Daar is al tientallen jaren geen sprake meer van.’
Taselaar: ‘Onze taak is alleen maar zwaarder geworden omdat we steeds meer moeten met steeds minder mensen. Door die druk bestaat soms de kans dat onze kritische kant te weinig uit de verf komt. Maar we zitten er bovenop.’

Ellende verkoopt niet, oprechte emotie wél

Opmerkelijk was het wel, dat Vossen ervan uitging dat ‘slecht en alarmerend’ nieuws brengen over grote problemen, goed zou zijn voor de fondsenwerving van goede doelen. Uit heel veel (met name Brits) onderzoek blijkt dat die relatie niet zo simpel te leggen valt. Alleen maar ellende laten zien en het schuldgevoel aanspreken, werkt aantoonbaar niet. Alleen maar blije kindjes dansend rondom een nieuw ziekenhuisje óók niet.
Wat wel werkt weet elke fondsenwerver: creatief, toegankelijk en zorgvuldig communiceren over de urgentie van een bepaalde zaak. En altijd een handelingsperspectief en context bieden. Niet ellende verkoopt, maar emotie. En die emotie hoeft echt niet altijd tranentrekkend te zijn.

Ed Nijpels; kikkers in de wagen houden

Onderhoudende afsluiter van de dag: het tweegesprek van Jeroen Smit met Ed Nijpels. Ooit minister van Milieu (of hoe het toen dan ook maar heette), is VVD-coryfee Nijpels nu namens het kabinet smeder van het grote Energieakkoord: ook zo’n monsteralliantie waarin de belangen van heel veel partijen op één lijn gebracht moeten worden. Nijpels ontpopte zich tot de meeslependste spreker van de middag. Iedereen wil wel samenwerken, maar hoe je een stel tegengestelde opinies en temperamenten tóch aan de tafel houdt en tot resultaten krijgt: dat weet Nijpels uit een rijke ervaring. Heel leerzaam en erg grappig. Veel successen komen uiteindelijk neer op even iemand apart nemen, voorzichtig om een andere vertegenwoordiger aan het debat vragen, en altijd altijd: respect voor iedereen. Ook essentieel: kunnen incasseren en compromissen sluiten. Zó ziet dat eruit, samenwerken en verbinden. Klinkt simpel, is hondsmoeilijk. Een mooie afsluiter van de eerste Civil Power.
2/2
gerelateerde items