Coen van Veenendaal is een held

27 augustus 2013, 13:00
Van Veenendaal: Barbertje moest hangen.
Van Veenendaal: Barbertje moest hangen.
Dat geld is niet verduisterd, uit de kas geklauwd of uit de boeken gehouden. Het is gedeclareerd door een man die bezeten van een ideaal jarenlang zijn vaste inkomen op een laag pitje heeft moeten zetten. En 1,6 ton voor 24/7 werk gerekend over een periode van tien jaar tegen een opbrengst van 100 miljoen euro. Dat is geen graaien, maar onderbetalen.

Maar ‘betalen’, dat mag dan weer niet. Want de hypocrisie in onze goed doen-cultuur wil dat je beter onbetaald 1 miljoen kunt ophalen, dan betaald het honderdvoudige. Liefdewerk oud papier is heiliger dan doelmatigheid. We laten de kankerpatiënten liever wat langer wachten, dan beticht te worden van strijkstokgedrag.

Die strijkstok verlamt elke zinnige discussie, want maatschappelijke ondernemingen mogen in onze benauwde charitasmoraal alleen maatschappelijke winst maken zonder kosten. Die perceptie bij de donateurs – decennia gevoed door de goede doelen zelf - behoeft dringend een reality-check. Fondswervende goede doelen vertonen echter weinig animo hiermee een begin te maken. Uit angst om de gunst van hun donateurs te verliezen. Gevangen in de illusie die ze zelf hebben gecreëerd.

Angst is echter de spreekwoordelijk slechte raadgever. Impact en oplossingen, kunnen hierdoor nooit echt voorop staan. Goed doen wordt daardoor veroordeeld tot eeuwig getuttemerul in de marge. Tot maximaal 1 procent van ons BBP. Tot een charitatieve ballenbak voor betrokken burgers.

Die eeuwige strijkstok: het is een schaamlap voor een dubbele moraal. Daaraan Coen van Veenendaal op te offeren als ‘graaier’, dat zou iedereen met een beetje verstand en fatsoen in zijn donder niet moeten accepteren. Wees genadeloos transparant en stop met zondebokken en strijkstokken zoeken, begin nou eens een echte discussie over impact.
gerelateerde items