Investeerder Van Dam: ‘Begin gewoon in godsnaam!’

28 januari 2021, 06:06
Investeerder Van Dam: ‘Begin gewoon in godsnaam!’
Investeerder Van Dam: ‘Begin gewoon in godsnaam!’
Maarten van Dam: ondernemer en impact investeerder met hart voor agrarische vernieuwing. Na jarenlang succesvol (agrarische) bedrijven te hebben opgezet in o.a Oost-Europa benut hij zijn kennis en kunde nu om te investeren in het ecosysteem rondom regeneratieve landbouw. Dat doet hij via zijn eigen ondernemingen én als lid van het managementteam van Pymwymic. Maarten is daarnaast bestuurder bij SBNL Natuurfonds en Koninklijke Maatschap de Wilhelminapolder. 

Door Rense Bos*

Voordat we beginnen, kan je vertellen op wat voor een bijzondere plek we elkaar spreken? 

Dit is een hele oude boerderij, ooit gestart in 1633 als jachthuis. Dat is in 400 jaar tijd ontwikkeld en heeft het heel veel gedaantes gekend. Het heeft altijd al een soort innovatief karakter gehad. Toen mijn echtgenote en ik hier vijf jaar geleden gingen wonen hadden we een viertal wensen: We wilden voor onze ouders zorgen, we wilden een economische pijler neerzetten, we wilden zelfvoorzienend zijn en we wilden met veel plezier wonen. Mijn schoonmoeder woont inmiddels in één van de voormalige schuren en voor mijn ouders is de verbouwing bijna klaar. Daarnaast zijn er drie kleinere ambachtelijke houtbedrijven hier gevestigd. We hebben ook een eigen water- en warmtevoorziening. We missen nu nog één stukje van de puzzel om deze plek te transformeren. Dat is de 20 hectare landbouwgrond die er omheen ligt. Die willen we omzetten in een moderne plaats voor permacultuur en regeneratieve landbouw. Om te laten zien: “Jongens, die landbouwtransitie, dat is een cruciale richting! Laten we het gaan onderzoeken.”

Je had het in eerdere interviews over dat vlammetje dat langzaam is gaan branden om impact investeringen te gaan doen. Je kinderen spelen daar een belangrijke rol in. Kun je daar wat meer over vertellen?

Ik heb nu drie dochters, 10 jaar, 12 jaar en 14 jaar oud. Voor hun geboorte staan eerst vooral je partner en jijzelf in het middelpunt van je eigen aandacht. Ik was zelf mijn weg aan het vinden in het leven. Bij mij ging het werken en ondernemen in het begin puur en alleen over geld verdienen. Vervolgens ben ik er gelukkig achter gekomen dat er een sector is die mij heel erg aanspreekt: voedsel en agricultuur. Ik had daar prima de rest van mijn leven actief in kunnen zijn en dat ben ik nu natuurlijk ook. 

Maar, met de geboorte van mijn drie dochters kwam het besef. Ook al ben ik nu heel succesvol, wat betekent dat dan voor onze drie dochters? Wat betekent dat voor de volgende generaties? Misschien een grotere zak geld? Maar daar heb je niets aan als de hele wereld onleefbaar is geworden. Toen kwam het besef dat er meer is. Er is meer dan alleen wat ik leuk vind, er is meer dan alleen geld verdienen. En zo kwamen Eliëtte (mijn echtgenote) en ikzelf tot de conclusie dat we ook goed moeten doen, en de consequenties voor onze kinderen onder ogen te zien. 

Was er één specifiek moment waarop je realiseerde dat er meer is dan alleen geld verdienen? 

Het moment viel toch wel samen met een hernieuwde ontmoeting met Frank van Beuningen. Hij was samen met zijn vrouw van plan om het stokje binnen Pymwymic over te dragen. De gesprekken die daar hebben plaatsgevonden hebben het voor mij allemaal bij elkaar gebracht, die hebben het versneld en tastbaar gemaakt. De momenten in aanloop naar de overeenstemming daarover zijn wel wezenlijke momenten die ik me kan herinneren. En eigenlijk verder alle momenten dat ik buiten in de natuur ben. Het doet zo’n pijn om te zien wat er allemaal mis is als je buiten loopt...
 
Kun je die pijn omschrijven? 

Ik denk dat voor mij de pijn zit in de vraag of het niet op een gegeven moment onomkeerbaar is. Doen we nu iets wat we überhaupt niet meer goed gaan krijgen? Dat is zo fatalistisch. Dan voel ik me hopeloos, machteloos. Dat doen pijn, die potentiële onomkeerbaarheid.  
Heb je een voorbeeld van het onomkeerbare?
Ik ben veel in Mozambique geweest. Als je van een landschap eenmaal een woestijn hebt gemaakt is dat wel omkeerbaar, maar dan moet je wel van ver komen. Dat is ingewikkeld om weer om te zetten in goede grond waar biodiversiteit ontstaat. 
Of bijvoorbeeld de hoeveelheid plastic dat in de wereld zwerft. Ik prijs Boyan Slat dat hij gewoon zijn tanden zet in het probleem van die plastic soep, een bedrijfsmodel tegen beter weten in. Ik ben een optimistisch mens; het is niet honderd procent onomkeerbaar, maar hoe ga je dat in godsnaam doen?
Of de opwarming van de Aarde; we gaan de Aarde echt niet meer laten afkoelen. Dat is voor mij een onomkeerbaar proces. 

Je had het net over het goede doen. In de wereld nu wordt dat veel vertaald als impact maken. Impact is een enorm breed begrip. Wat is impact voor jou? Hoe omschrijf jij dat?

Verandering. Pure verandering. Positieve verandering, ten goede. Een windmolenpark en een zonnepark; hartstikke mooi, heel goed, én is voor mij geen impact investing. Impact zoals ik die term hanteer en die wij met het Pymwymic-team hanteren is dat er iets moet veranderen. De verandering op zichzelf is de impact. Dat moet wezenlijk zijn en niet een kleine verandering. Impact investeren is voor investeren in die bedrijven waar het potentieel tot een serieuze verandering leidt. Een beetje revolutionair. 

 
gerelateerde items