Het filantropisch jaaroverzicht 2013 volgens ir. H(an) A. Schuringa jr.

19 december 2013, 04:00
Het filantropisch jaaroverzicht 2013 volgens ir. H(an) A. Schuringa jr.
Het filantropisch jaaroverzicht 2013 volgens ir. H(an) A. Schuringa jr.
 

JANUARI

 

Wereld Kanker Mailing Fonds

Hoera! Het College van Beroep van het CBF maakt bekend dat het Wereld Kanker Onderzoek Fonds – bij ons thuis ‘Wereld Kanker Mailing Fonds’ - op alle punten in het gelijk is gesteld en het keurmerk van CBF per onmiddellijk weer kan gaan dragen. Eindelijk is duidelijk geworden wat iedereen allang weet in de sector: als je met Excel maar handig genoeg bent, kun je kanker op papier overwinnen en ook nog eens een zoen van het CBF krijgen.  

 

Wetenschappelijke watjes

René Bekkers is per 1 januari 2013 benoemd tot bijzonder hoogleraar Sociale aspecten van promiscue gedrag of zoiets, in het bijzonder filantropie. René gaat samen met andere slimmertjes dingen onderzoeken die wij allang weten.

‘Vrouwen zijn empathischer dan mannen en vinden zorgen voor anderen belangrijker. Dit verklaart waarom vrouwen vaker geven aan goede doelenorganisaties. Mannen geven weer hogere bedragen, maar dat kunnen ze ook makkelijker doen, omdat ze meer verdienen dan vrouwen.’

Dat soort dingen zegt dus de kersverse hoogleraar Bekkers, samen met Arjen de Wit: twee wetenschappelijke watjes die wat mij betreft met kop en kont uit het mannencafé worden gekieperd en een jurkje mogen aantrekken. Bij die twee empathische knikknietjes kun je als man nooit winnen. Wat wil je nou? Dat we de fondsenwervingscursus gaan aanpassen? Ok.

Les 1: Vergeet mannen. Richt je op vrouwen! Die zijn zo empathisch. Die vinden ‘zorgen’ zo fijn. Mannen niet. Die zijn niet empathisch. Dat zijn zakkrabbende autisten die het een rotzorg zal zijn, ook al verdienen ze meer dan vrouwen.

Les 2: Vraag liever 100x aan een vrouw 1 euro, dan 1x aan een man om 1.000 euro. Want liever minder geld krijgen voor heel veel moeite en kosten van iemand die empathisch is, dan gemakkelijker en meer geld krijgen van egoïstische zorgmijders.

Voor de ex-heren De Wit en Bekkers voeg ik daar graag Les 3 aan toe: hoe hoger je op je tenen gaat staan voor de feministische meetlat, hoe duidelijker je academische mannelijkheid in het vizier komt.

 

Straatberoving blijkt de beste wervingsmethode

Straatberoving blijft de beste wervingsmethode. Die conclusie trekken wij na lezing van het gesprekje met Streetwise-directeur Kees Jan Heijdra in Filanthropium Journaal. Die gaat pal voor zijn straatwervers staan en verdedigt ‘direct dialogue’ als een profijtelijke en eerzame vorm van fondsenwerving.

Dapper, begrijpelijk, maar net zo kansloos als de persvoorlichter van de Fyra. Die in Italië tussen twee lunchpauzes aan elkaar gelaste Fiat Panda’s zijn ons feestelijk aangesmeerd als hogesnelheidstrein, maar dat is niet langer vol te houden als slechts enkele onderdelen op de eindbestemming aankomen.

Zo ook de ‘direct dialogue’. Direct? Zekers! Dialoog? Dacchut nie.

Het gaat hier om eenrichtingsverkeer vertrokken vanaf Station Schuldbesef met eindbestemming Station Maandelijkse Afschrijving. Welk antwoord is er immers mogelijk op een in de publieke ruimte luidkeels gestelde vraag als: ‘En u laat dus toe dat deze blinde circusberen dagelijks worden gefolterd met hete ijzeren stangen?’

Als het plaatje van de toegetakelde circusbeer aan uw dochtertje van tien wordt getoond door de dienstdoende werkstudent, klapt de val hoorbaar dicht.

Bedenktijd is er niet, want ‘hoe langer u nu wacht, hoe meer slurfjes van jonge olifantjes worden afgesneden door misbruikte kindsoldaten in het laatste stukje Afrika dat Marco Borsato nog niet heeft kunnen bezoeken wegens zijn drukke tourschema.’

En daar sta je dan met je volle boodschappentas en een intussen hysterisch krijsend kind. Dan teken je bij het kruisje. De echte dialoog volgt. Als je thuis bent en je aan je vrouw vertelt wat er gebeurd is.

 

Gratis Geven

Het gemiddelde online donatiebedrag aan goede doelenorganisaties in 2012 is op het laagste niveau uitgekomen sinds de meting van het online geefgedrag in 2006 werd gestart. Het gemiddelde donatiebedrag was in 2012 nog maar 59 euro. Dat blijkt uit onderzoek van Stichting GeefGratis dat deze maand bekend wordt.

Tja, als je je stichting zo’n naam geeft, moet je niet gek opkijken dat die online donatiebedragen uiteindelijk richting nul gaan.

 

Boudewijn Hekking

Novamedia/Postcode Loterijen is de derde grootste private geldgever aan goede doelen ter wereld. Dat maakt City A.M., het dagblad voor de zakenwereld in Londen, bekend. Het is voor het eerst dat het blad een top 20 heeft opgesteld. En dat is te merken. De top roept het beeld op van Wethouder Boudewijn Hekking die zich steeds vlak voor meneer de burgemeester Bill Gates opstelt.

 

Uitgekleed

Gemeenten zoeken door de toenemende bezuinigingen nieuwe inkomsten en beginnen daarom nu ook de goede doelen uit te kleden. Zo wordt kledinginzamelaar Humana ronduit bestolen door bezuinigambtenaren en is het nu wachten op plundering door diezelfde ambtenaren van de voedselbank voor de samenstelling van het gemeentelijke kerstpakket.

 

Best wel plezier

Onder supervisie van Lucas Meijs doet studente Sabrina Bos van de Rotterdam School of Management, Erasmus Universiteit een afstudeeronderzoek naar de relatie tussen de geefbereidheid van donateurs en directiesalarissen bij goede doelenorganisaties. De belangrijkste conclusie: goede doelen doen zichzelf en de goede zaak geen plezier door directeuren hoge salarissen te geven.

Nee Sabrina, maar de goede doelendirecteuren doe je er wél een groot plezier mee, met een hoog salaris. En dat mag verdorie ook wel eens gezegd worden.

 

What’s your problem?

De Britse koepel voor vrijwilligersorganisaties National Council for Voluntary Organisations (NCVO), houdt een enquête onder haar leden waaruit blijkt dat de helft van plan is minder te gaan uitgeven in 2013. Een slechte zaak, vindt Sir Stuart Etherington, directeur van de NCVO.

Waarom Stuart? Als je minder uitgeeft, hou je meer over toch? What’s your problem?

 

FEBRUARI

 

Malle Marius

‘Het is de hoogste tijd voor een bundeling van de civiele kracht, voor een beweging die vanuit de samenleving een eigen rol wil spelen en die daarin serieus genomen wil worden. Ik pleit voor een nationaal platform voor een actieve samenleving, dat een gezamenlijke stem geeft aan de civil society.’ Deze verbazingwekkende oproep doet Marius Ernsting, voorzitter van NOV, de grootste vrijwilligerskoepel van ons land, tijdens de nieuwjaarsreceptie van filantropiekoepel SBF.

Mooi Marius, word wakker kerel: dat platform is er al. Daar sta je bovenop. Dat heet SBF. Sluit je daarbij aan en neem nog een bitterbal.

 

Burning money

‘Het European Network of National Civil Society Associations (Enna), het pan-Europese netwerk van meer dan twintig nationale koepels van vrijwilligersorganisaties, heeft bijdragen gekregen ter waarde van meer dan honderdduizend Pond om organisaties in het Verenigd Koninkrijk te helpen ideeën met elkaar te delen en relaties op te bouwen’. Als je dit leest, weet je: van die ton hadden ook nuttige dingen gedaan kunnen worden.

 

Me Tarzan, You…

Jane Eisner, hoofdredacteur van de Amerikaanse nieuwsorganisatie Forward, breekt een lans voor vrouwelijke ceo’s. Ze deed onderzoek en kwam tot een verbluffende conclusie. ‘Waarom is er toch zoveel koppig verzet om vrouwen aan te trekken en goed te betalen in de top van de Amerikaanse filantropie?’

Ja Jane, dat is het beroemde glazen plafond. Alleen hangt die bij jou klaarblijkelijk vóór in plaats van bóven je hoofd.

 

VFI daredevils

Koepelorganisatie VFI gaat een samenwerking aan met het Nederlands Adviesbureau voor Risicomanagement (NAR) om de aandacht voor risicomanagement te stimuleren. De cursus gaat gegeven worden door Gosse Bosma onder het motto ‘Risico’s? Begin er niet aan!’

 

Nix transparantie

De Consumentengids besteedt deze maand aandacht aan de goede doelensector. Het artikel beschrijft de sector, het toezicht erop en manieren om beter zicht te krijgen op de effectiviteit van goede doelen.

‘Een lijst met daarop goede doelen die hun geld goed besteden, kan de Consumentenbond u niet geven. Er is meer transparantie nodig. De goede doelensector is aan zet’, meent de Consumentenbond.

Dat kan. Ik zou zeggen, laten we eens beginnen bij Wereld Kanker Onderzoek Fonds, dat hun geld volgens het CBF geheel volgens de regels besteedt. Da’s lekker transparant.

 

Femke & Bill: een betoverend duo

Op 13 februari is er het Goed Geld Gala van de Postcode Loterij in het Concertgebouw. Via de webcam kijk ik gefascineerd mee naar een soort supersinterklaas in wie ik onmiddellijk Boudewijn Poelmann herken. Die deelt achteloos 291 miljoen euro uit. Hoeveel? 291 miljoen euro. Ben je doof? Dat is het Bruto Binnenlands Product van Mali. Of de dagomzet van naar rundvlees omgekat paardenvlees in Nederland. Of in elk geval meer dan een half miljard euro aan verkochte postcodeloten.

Anyway: Bill Clinton is er ook en dat leidt al vroeg op de donderdagavond tot een twitterdiarree van zwijmelende galagasten die allemaal even dezelfde lucht mochten inademen als Magic Bill. Clinton wordt geïnterviewd door… Femke Halsema. Een vondst! Een betoverend duo, begiftigd met de gave des woords! En een chemie tussen die twee! Als een schuchtere stagiaire zet Femke charmant, kwetsbaar kirrend en authentiek ferm voor en Bill mag zijn fameuze oneliners er pardoes inkoppen. Het gaat erin als gods woord in een ouderling. Bill, met droge ogen: ‘Elke Nederlander die meespeelt met de Postcode Loterij is daardoor eigenlijk zelf een goede doelenorganisatie, omdat je bijdraagt aan het verbeteren van het leven van anderen.’

Elke Nederlander een goede doelenorganisatie... Er moet onder de stoelen gemopt en gedweild worden in het Concertgebouw. Niemand houdt het droog. Dus Schuringa, moet je dan, broodjenuchter vanachter je webcam, zo’n magic moment kapotmaken? Kun je dan niet even mee op de golven van bewondering voor een echte wereldleider? Voor een man met meer charisma in zijn linkerpink, dan jij in je hele woonkamer in Amsterdam-Noord?

Euh, nee. Dus.

Als elke Nederlander die een lot koopt bij de Postcode Loterij al een goede doelenorganisatie is. Wat is mijn Syrische buurvrouw dan, die mij vorige week, toen ik met griep op bed lag, spontaan kippensoep bracht? Die buurvrouw heeft niet eens een postcode.

 

Pieken en dalen

De sponsorbudgetten in Nederland gaan dit jaar dalen van 840 miljoen naar 825 miljoen euro. Dat is de verwachting van de Benchmark Sponsoring 2013 die deze maand wordt gepresenteerd.

Ja, en? Wat nu? Het kabinet bij elkaar in spoedzitting? 15 miljoen minder op een kleine miljard. In de Sahel zijn al twee kinderen van de honger doodgegaan terwijl u dit leest.

VPRO’s tegenligger

VPRO’s ‘Tegenlicht’ gaat deze maand over venture philanthropy: hoe de superrijken een deel van hun vermogen weer terugpompen in de samenleving met de hoop op maatschappelijk rendement. Alleen Warren Buffet schonk vorig jaar al 3,1 miljard dollar aan goede doelen.

Is dat veel? Voor Warren niet – die 3,1 miljard hoestte hij per ongeluk uit zijn vestzakje bij het voorover bukken – maar voor die goede doelen tikt het, zeg maar, lekker aan. Iedereen blij? Nee natuurlijk. In de intellectuele arbeiderskerk is elk kapitaal verdacht. En daar hebben ze in dit specifieke geval nu eens volkomen gelijk in. ‘Venture philanthropy’ is immers een contradictio in terminis van de orde ‘rijdende Fyra’. Voor de rest blijft ‘Tegenlicht’ het bekende konijn dat gebiologeerd in de eigen lichtbak loert. Iedereen wil zo graag dat filantropie ‘democratisch’ is. Maar dat is zij niet. Nooit geweest ook.

De overheid moet het belastinggeld van de mensen eerlijk verdelen, maar privé mag Warren rustig het bruto binnenlands product van de Benelux spenderen aan wat hem tijdens het poepen maar te binnen schiet: Macramécursussen voor iedereen in Patagonië? Doen. Verplicht linksdraaiende yoghurt op alle basisscholen van India? Al gebeurd. Eén groot muskietennet boven Afrika spannen? De eerste palen bij Kaapstad en Caïro gaan al de grond in.

In filantropie gaan passie, verbeeldingskracht, onverlicht despotisme en onverwerkte jeugdtrauma’s broederlijk samen. Als je, zoals de VPRO, zo tegen het licht in probeert te kijken, zie je dat waarschijnlijk nooit.

 

Begin eens met één

Lucas Meijs, als hoogleraar Strategische Filantropie verbonden aan ECSP in Rotterdam, betoogt dat filantropie een cruciale rol gaat spelen voor onze non-profitsector en civil society. Inzicht in de ontwikkeling van onze civil society vraagt om een scherpe analyse van drie verschillende typen organisatie en hun unieke financieringsstructuur binnen onze grote non-profitsector. Op basis hiervan schetst Meijs drie mogelijke toekomstscenario’s voor onze civil society.

Nou, nou Lucas, een beetje minder ADHD graag. Begin er ’s met één, dan kijken we later wel verder.

 

Marius toedelijoki

Bestuursvoorzitter Marius Ernsting gaat in november van dit jaar afscheid nemen als voorzitter. Dat zal tijd worden.

NOV-leden is gevraagd naar suggesties voor een nieuwe bestuurder. De eerste aanbeveling is al binnen: graag iemand met een andere naam.

 

We vereftelen!

Het Blockbusterfonds heeft vandaag bekend gemaakt opnieuw te investeren in twee belangrijke culturele projecten. Naast de tweede editie van de succesvolle internationale fotografiebeurs en -festival Unseen is dit de grote tentoonstelling over Constantijn en Christiaan Huygens in de Grote Kerk in Den Haag.

De oprichting van het Blockbusterfonds door Joop van den Ende, gericht op culturele massa-attracties, betekent de definitieve Verefteling van onze cultuur. Musea voor urgente kunst worden gesloten en balletdansers worden omgeschoold plantsoenarbeiders. En u? U wordt verzocht binnenkort aan te sluiten bij een rij van zes miljoen lekkende Terlenka-bejaarden die zich willen vergapen aan het complete aquarel-oeuvre van Toon Hermans of de kleiknutsels van Bonnie St. Clair uit haar sherry-periode. Ons wachten gruwelen als ‘De wachttijd voor het grote Punnik Retrospectief van Linda de Mol bedraagt slechts vier dagen’. Nederland wordt één groot Kaatsheuvel met als hoofdattractie een mechanisch pratende Hollebolle Gijs. Zijn tekst? ‘Cultuur hier! Cultuur hier!

 

Zelfgebreide MVO

De grote internationale voedingsconcerns schieten tekort in hun maatschappelijke beleid en de bescherming van het milieu in opkomende markten. Dat stelt Oxfam Novib in een rapport dat deze maand verschijnt. De ontwikkelingsorganisatie vergelijkt de tien grootste voedselproducenten en komt tot de conclusie dat geen van deze ondernemingen een voldoende scoort.

Trivialiteiten opschalen tot hysterische catastrofes: we beginnen er steeds beter in te worden. Sinds deze maand lijkt overal paardenvlees in te zitten: auto’s, de gehaktballetjes van Ikea, Troje.

Het wachten is op de eerste visboer die opbiecht dat hij Anky’s Bonfire verkoopt als Hollandse Nieuwe. Niets is meer wat het lijkt in deze wereld. Vlees komt te paard en gaat te voet verder als varken of rund. Sleuren aan een dood paard blijkt verrassend lucratief. Briljante timing dus van Oxfam Novib, dat midden in de sleepvlees-hype de voedselmultinationals tegen het duurzame licht hield. De uitkomst laat zich raden: allemaal gezakt als een baksteen.

En een voorlichtingsmevrouw van Mars – niet van Venus, maar van de chocoladerepen - mocht op de radio uitleggen waarom het met de duurzaamheid in de cacao nog niet wil vlotten. ‘Die cacaoboeren wonen geïsoleerd en zijn moeilijk te bereiken’, probeerde het Marsvrouwtje.

‘Geïsoleerd?’ Toch niet zó geïsoleerd dat Mars die keuterboertjes aardig weet te traceren op de Andeshellingen om ze vervolgens voor een schijtprijs hun cacaobonen af te troggelen.

‘Wij willen zelf ook graag duurzaam worden, anders bestaan we over tien jaar niet meer’, kwetterde ons marsreepje nog quasi-zorgelijk met zo’n zelfgebreid MVO-stemmetje.

Ach, schei toch uit en hou toch op. Zoiets gelooft toch niemand meer! Als de laatste cacaoboon wordt geplukt is er vast wel een ander bruin goedje dat voor chocola gesleten kan worden. Neutronenkorrels bijvoorbeeld, die de heren Jacobse en Van Es van de Tegenpartij, ooit gloedvol aanprezen om de tuin van mevrouw ‘winteklah’ te maken.

 

Effe vange?

De nationalisatie van SNS REAAL heeft voor veel onrust geleid rondom  SNS REAAL Fonds, ook bij vermogensfondsen en haar aanvragers en begunstigden, die allemaal massaal mailden: ‘Kenne wij nog effe vange?’

 

MAART

 

Guus Meeuwis en Het Hofnarretje

Wereld Kanker Onderzoek kreeg het keurmerk terug. Ja, nou weten we het wel. Zowel het CBF als WKOF wijdden aan deze beslissing een magere drie regels op hun website. Staatssecretaris Teeven verwijt het CBF nu ‘niet transparant genoeg’ te zijn.

Dat zegt Fred. Fred Teeven. Dat is zeg maar Guus Meeuwis die vindt dat Mozart als musicus meer had moeten oefenen. Dat is Albert Heijn die zijn plofkippen verwijt dat ze niet meer aan lichaamsbeweging doen. Of Dutroux die vindt dat Het Hofnarretje te grote risico’s heeft genomen.

 

Geven maakt gelukkig

Iets weggeven maakt gelukkiger dan het zelf houden. Dat concludeert een groep psychologen en economen van onder meer de Universiteit van British Columbia in Canada in het Journal of Personality and Social Psychology.

We sturen dit rapportje even door naar de Belastingdienst, mensen.

 

Maak het leger voller

Na een grootscheepse enquête onder fondsenwervers uit 17 landen is in maart een top 10 van de populairste goede doelen in Europa samengesteld. Niemand heeft het gezien, maar wat staat er op tien? ‘Het leger’! Nee, het is geen geintje. Echt waar: het leger staat als charitatief doel fier op de tiende positie. Hoe kan dat?

Dat raadsel is snel opgelost als u weet dat ook de schattige republiek Oekraïne aan het EFC-onderzoek heeft meegedaan. Het leger in deze voorbeeldige democratie met algemeen stemrecht sinds 1919 staat bekend als het liefdadigste ter wereld. De soldaten roepen alleen hard ‘pang’ omdat er geen geld is voor kogels. De tanks zijn van groen geverfd triplex en worden geduwd door vrijwilligers. Hoewel het duidelijk is dat Oekraïne eigenlijk helemaal geen leger nodig heeft omdat niemand geïnteresseerd is in de inname van een land dat nog 24.000 jaar hyperradioactief oplicht in het Melkwegstelsel (iets met een bedrijfsongevalletje in Tsjernobyl), wil de overheid toch graag het schenken aan het leger stimuleren. Donaties aan de strijdkrachten (‘Maak ons leger voller’) zijn vrijgesteld van schenkingsbelasting. Wel is alvast het donatiebedrag voor elke burger op het IB-formuliertje voorbedrukt. Vrije keuze kan ook te ver gaan.

 

Snurkt verder

De stichting PIMMA ontvangt in maart het honderdste CBF-Certificaat voor kleine goede doelen uit handen van burgemeester J.R.A. Nawijn van Hollands Kroon, voorzitter van de Commissie Keurmerk van het CBF.

PIMMA? Ja: Particulier Initiatief Maastricht Midden-Amerika!

Heeft de burgemeester een beetje zitten snurken, want in heel Midden-Amerika is geen stad te vinden met die naam.

 

Hypocrisis

Hypocrisie komt in vele gedaanten. Dat blijkt deze maand maar weer eens als Cendris met een onderzoek komt.

Ik geef u een voorbeeld: via de blauwe envelop schenkt u aan de overheid geld om er goede dingen mee te doen. Die overheid koopt met uw geld vervolgens hele slechte treinen van onbetrouwbare knoflooktypes. Of boort met uw geld gaten in de grond voor die slechte treinen. Of om aardgas te winnen waardoor uw woonhuis niet meer waterpas staat of erger.

Een ander voorbeeld. U geeft geld aan bedrijven om er goede dingen mee te doen. Die bedrijven kopen er vervolgens alleen opgespoten zand van voor de kust van Dubai in de vorm van een palmboom. Of zoeken naar gas met doorgeroeste boorplatforms precies op de plek waar drachtige dolfijnen en ijsbeerbaby’s hun baantjes trekken.

Vraagt u dan van tevoren dat de overheid en die bedrijven moeten bewijzen dat uw giften goed worden besteed? Nee, dat doet bijna niemand.

Wat eist u als u 5 lullige euro’s schenkt aan een goed doel? Nou, wat eist u dan? Nou? Geen idee? Dan zeg ik het: dan eist 90 procent van u op hoge poten dat goede doelen moeten bewijzen dat de giften goed worden besteed. Dat blijkt uit onderzoek van CendrisMonitor onder 7.300 respondenten deze maand. Of beter onder ruim zeven mille Farizeërs, dubbele moraalridders en kromdenkers.

Terwijl u zonder protest van links een oor krijgt aangenaaid door een politicus, en gebukt van achteren gebruuskeerd wordt door een bankdirecteur of projectontwikkelaar, gaat u uitgebreid verhaal halen bij die kleine collectant. Die schooljongen met zijn beugel en ziekenfondsbril, die u trouwhartig de collectebus toesteekt en hoopt – nee smacht – dat u er zonder dralen gewoon een flap in propt. Nee, die duwt u dan ruggelings de trap af, terwijl u schreeuwt om bewijzen, zoals vuistdikke jaarverslagen, accountantsrapporten, due diligence-teams, notarieel gestempelde wilsverklaringen en door Peter R. De Vries heimelijk gefilmde kascontroles.

Zo, zogenaamd onschuldig jongetje met je kapotte brilletje en je losse beugel. Nou is het janken geblazen zeker? Dat zal potverdomme mooi worden zeg. Kom eerst maar eens met bewijzen. En nou opgerot met je kinderpostzegels.

 

Toedelijoki Frans

Frans van den Boom, directeur van de Nationale Commissie voor internationale samenwerking en Duurzame Ontwikkeling (NCDO) kondigt per direct zijn vertrek aan. Hij verschilt van mening met zijn Raad van Toezicht ‘over de ambitie en koers van de NCDO’.

‘Ambitie & koers’: twee zaken die ik uit mezelf nou nooit in verband had gebracht met de NCDO.

 

Het-Nu-Is-Het-Welletjes-Register

Nu door het Bel-Me-Niet-Register net een zuiverende zondagsrust in de huiskamers is nedergedaald in 2013, is er sinds deze maand opeens een ‘Bel-Me-Wél-Register’.

Wat is dat?

Met behoud van de bescherming van het Bel-Me-Niet-Register kan de consument zelf bepalen waarvoor hij/zij een aanbieding wenst te ontvangen van een bedrijf of goed doel. Mooi stuntje van een paar retehandige zakenjongens.

De kerkelijke organisatie ‘Operatie Mobilisatie’, is het eerste goede doel door wie je wél-gebeld kunt worden voor ‘een gesprek over een donatie’...

Ik heb het even opgezicht: ‘Operatie Mobilisatie’ onderscheidt zich door twee zaken, namelijk het oorverdovende gebed en de zending van zeecontainers nokvol met bijbels naar landen waar de mensen vooral behoefte hebben aan een kom rijst.

Geheel vrijwillig door deze organisatie gebeld te willen worden ‘voor een gesprek over een donatie’? Ik geloof dat ik nog eerder mijn klok en hamerspel zou toevertrouwen aan een op hol geslagen hakselmachine dan aan ‘Operatie Mobilisatie’.

Er is natuurlijk altijd een markt voor religieuze daklozen, maar het zou meer van naastenliefde hebben getuigd als ‘Operatie Mobilisatie’ het Bel-Me-Wel-Register had ingesteld om eenzame ouderen weer met de samenleving in verbinding te stellen. Is altijd beter dan zalvende kreupelpraat als ‘een goed gesprek over een donatie’. Het laatste, inhoudelijke en echt goede gesprek dat ik had met een fondsenwerver duurde precies 5 seconden. Dat was net nadat ik een aardappel met jus uit mijn mond had gehaald en nog vóór het Bel-Me-Niet-Register, inderdaad

 

APRIL

 

Inpakken die impact

Vorige week confereerden collega’s in Rotterdam over ‘de toekomst van filantropie’. Daar werd een nieuwe poging gedaan om het thema ‘impact’ te laten stijgen op de belangstellingsladder van de bestuurders in de sector. Een krankjorum idee. Waarom? Omdat ‘impact’ een 101 procent kansloos dossier is. Een soort Cyprus van de filantropie, maar dan echt bankroet. Het kadaver van een Gronings molenpaard waaraan allang niet meer gesleurd wordt en een bevroren academische keutel waar je rustig je schoen op kunt zetten. De reden is simpel. Impact meten is een kansspel. Het is een illusiemachine bedacht door academici om zichzelf aan en u van uw werk te houden. Het is de rivier van gemiddeld 1 meter diep waarin je hartstikke verzuipt. Impact meten lukt de banken al niet, laat staan vrijwilligersorganisaties die twee keer per jaar vergaderen in een restaurant met Perzische tafelkleedjes, een agenda met alleen een rondvraag en een portie bitterballen na.

Impact meten leidt tot existentiële vragen die niemand kan beantwoorden. Het is de paus die in de Sixtijnse kapel roept om een teken van Hem en alleen zijn echo hoort. Impact heeft alles met gelukshormonen en niets met euro’s te maken.

De impact van filantropie is geen variabele, maar een eeuwige constante: een onontkoombaar goed gevoel bij de ontvangers en de gevers. Amen.

Microprobleem

Microfinancieringsorganisaties ontwijken belasting in ontwikkelingslanden om zo veel mogelijk winst te maken voor investeerders. Nederland vormt een spil in de gebruikte fiscale constructies. Dat blijkt uit onderzoek van het tijdschrift Oneworld.

Schandelijk natuurlijk. Maar omdat het hier om hele kleine kredieten gaat, stel ik vast dat het nooit een groot probleem kan zijn.

 

Viagra

OPTA heeft de Goede Doelen Loterijen voor in totaal 200.000 euro beboet voor het versturen van e-mailspam. De loterijen hebben in de periode van 1 oktober 2009 tot en met 30 juni 2010 ruim 78 miljoen commerciële e-mails verstuurd waarvoor volgens OPTA geen toestemming was gegeven.

Erg kinderachtig. Alleen Schuringa, voor wie de verleidingen van het vlees al geruime tijd uit zicht zijn geraakt, ontvangt al 78 miljoen illegale aanbiedingen voor Viagra per maand. Heb ik ook geen toestemming voor gegeven.

 

Herrie

Nederlandse ontwikkelingsorganisaties zijn passief en visieloos. Dat zegt Frank van der Linde, oud-bestuurslid van ontwikkelingshulpkoepel Partos, in dagblad Trouw. Ja Frank, je had tijdens je Partos-tijd zo flink moeten zijn.

 

BarslechtTV

De digitale zender GoedTV stopt deze week met haar uitzendingen op de digitale kabelplatforms van onder meer UPC en Ziggo. ‘Een reden hiervoor is niet bekendgemaakt’. GoedTV richt zich op sociaal-maatschappelijke thema's: oorlog, armoede, levensbedreigende ziektes en thema's rondom natuur.

Ik denk dat ik wel weet waarom GoedTV van de kabel gekieperd is: mensen hebben helemaal geen zin om de hele dag naar kinderen met vieze vliegies te kijken. Die willen een demente bejaardenkwis. Of hun oma, die hen door tussenkomst van een zweefteef vanaf gene zijde bemoedigend toespreekt.

 

Goedmarkt

Goede doelen steunen zonder direct geld te geven. Het klinkt te mooi om waar te zijn. En dat is het dan ook. Want: nooit meer wat van gehoord. ‘Goedmarkt’ is (was?) een webshop waar bedrijven hun producten of diensten kunnen schenken. Iedereen kan deze kopen en het bedrag gaat via de partners Natuurmonumenten en het Oranje Fonds direct naar projecten in Nederland.

Ik snap er nu al geen hol van.

 

Robert die zich Reich rekent

Vermogensfondsen opereren in een black box die mede door ons belastinggeld gefinancierd wordt. Ze genieten wel fiscale voordelen, maar plaatsen daar een minimum aan transparantie en accountability tegenover. Ze kiezen hun doelen zonder enige vorm van democratische inspraak en treden het gelijkheidsbeginsel met voeten. Vermogensfondsen zijn het speeltje van de plutocraten: de klasse van zeer welgestelden die hun macht ontlenen aan hun banksaldo. Horen ze eigenlijk wel thuis in een ware democratie?

De bekende Amerikaanse econoom en politiek commentator Robert Reich (Democratische Partij) ligt ervan wakker.

Wij niet. Ik zei het al eerder: iedereen wil zo graag dat filantropie ‘democratisch’ is. Maar dat is zij niet. Nooit geweest ook.

 

Mineur

Wie kies je als CliniClowns uit alle duizenden kandidaten nou uitgerekend als je nieuwe directeur? Een man die ‘Lachzak’, ‘Schatermond’ of ‘Lolbroek’ heet? Neen, een mevrouw die ‘Mineur’ van haar achternaam heet.

Is de eerste keer dat ik om CliniClowns moest lachen.

 

Zelfhulp

Uit onderzoek van Het FD blijkt dat Nederlandse bedrijven steeds vaker zelf stichtingen oprichten. Het ondersteunen van een goed doel is onder bedrijven een populair middel om werknemers aan zich te binden. ‘Wat ze voor haar hulp terugkrijgt, zijn werknemers die vinden dat ze bij een sympathiek bedrijf werken’, zegt Lucas Meijs in een interview met de krant.

De vraag is dan wat uiteindelijk het goede doel is. Het lijkt er verdacht veel op dat dit de werkgever zelf is. ‘Werkgeversvrijwilligerswerk’ en filantroperende bedrijven doen dus vooral aan zelfhulp.

 

Made in Holland

Investeer nu in fondsenwerving in opkomende economieën, schrijft Marjolein de Rooij, de voormalige buikspreekpop van minister Koenders en adviseur op het gebied van internationale fondsenwerving in het blad ViceVersa. Naast watermanagement en mensenrechten kan Nederland volgens Marjolein op nog een ander kennisgebied een grote bijdrage leveren aan ontwikkelingslanden: fondsenwerving.

Ja, briljant. Ga straatarme mensen leren fondsenwerven! Bij ons. Dan gaan wij aan hen geld geven. En dat noemen we dan ontwikkelingssamenwerking.

 

Niks is liefde

Koepel VFI liet haar directeuren in Den Haag praten over ‘het goede doel van de toekomst’. Mooi initiatief, maar wel een beetje laat, aangezien de toekomst van goede doelen al een tijdje aan de gang is. Maar goed: beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Het liep echter allemaal anders!

Na afloop van het directeurenforum was echt iedereen de weg kwijt. Sommige directeuren konden zelfs de uitgang van Sociëteit de Vereeniging niet meer vinden, terwijl VFI-directeur Gosse Bosma in flowerpower-overhemd, relaxed blowend, zijn leden opriep ‘meer over de liefde te praten’.

Goede doelen en liefde? Dat is een vanouds erg ongemakkelijk duo. Ik denk dat paring met een Friki-diepvrieskip meer hartstocht opwekt bij de donateur dan de gedachte aan een goed doel. De aanblik van een collectebus is het beste voorbehoedsmiddel sinds de uitvinding van de dunschiller.

Ik zeg: prima! Dan is het maar duidelijk! Alles beter dan dat kruiperige de-donateur-naar-de-mond-praten. Of dat vreselijk, zelfgebreide de-donateur-erbij-betrekken-gedoe. Dat zal lekker worden, dat we de donateurs overal bij gaan betrekken! Goede doelen hebben het al druk genoeg. En dat loopt uit op hetzelfde fiasco als de kiezers overal bij te betrekken. Je krijgt een overdosis pseudo-inspraak en vervolgens mag je gewoon in een stemhokje precies die regering kiezen die je helemaal niet wil.

Nee, het ‘goede doel van de toekomst’ kan beter een voorbeeld nemen aan de Belastingdienst. Niemand houdt van ze, maar efficiënt collecteren, dat kunnen die jongens wel.

 

Britse armen het gulst

Hoewel het aantal donateurs in het Verenigd Koninkrijk is afgenomen, is het gemiddelde bedrag dat gegeven wordt licht toegenomen. Dat blijkt deze maand uit een analyse van professor Yaojun Li van de University of Manchester. ‘Opvallend is dat er door minder bedeelde mensen meer wordt gegeven dan door rijken.’

Dat klopt. In achterstandswijken wordt meer gegeven. Onder bedreiging van een vuurwapen. Dat dan weer wel.

 

Big society

Veel Britse vrijwilligers denken negatief over de big society, blijkt uit de eerste bevindingen van een onderzoek van het Third Sector Research Centre. ‘Het lijkt erop dat veel mensen het concept niet begrijpen’, menen de onderzoekers.

Een briljante conclusie: als mensen iets niet goed vinden, begrijpen ze het niet!

Want als ze het zouden begrijpen, zouden het zeker wél goed vinden (vrij naar Johan Cruyff).

 

Arme kleintjes

‘Extra regeldruk, het provisieverbod en een lastige markt hebben effect op vermogensbeheerders. Vooral de kleinere beheerders komen in nood en worden nu min of meer gedwongen samenwerking te zoeken’, lees ik deze maand.

Wat? Eerst even diep ademhalen.

Terwijl hordes mensen hun baan verliezen, aan de drank geraken of voor een forenzentrein springen, moeten de kleine vermogenbeheerders, die arme drommels…. samenwerken.

Ik rust mijn kaas.

 

Nix record

De Britse universiteiten hebben een recordbedrag aan donaties ontvangen, meldt BBC News. De instellingen kregen in totaal 774 miljoen pond, 14 procent meer dan het jaar ervoor. Een groot verschil met de situatie in Nederland.

Klopt. In Nederland krijgen de universiteiten nog véél meer geld. Dat wil zeggen van de Nederlandse belastingbetalers.

 

Toch record

De inkomsten van Actie Kerkbalans in de Protestantse Kerk blijven maar dalen. Voor 2013 wordt zelfs de grootste daling tot nu toe verwacht (en dat klopt, zoals u later kunt lezen). Dat was onderwerp van gesprek tijdens het jaarcongres van de Vereniging voor Kerkrentmeesterlijk Beheer (VKB) in Nieuwegein vorige week. Las ik nou ‘krentmeesterlijk’?

 

Smoelboeker lijkt weldoener

Miljardair Mark Zuckerberg - mister Facebook - richt een goed doel op: Fwd.us.

Wat Fwd.us moet gaan doen, is net zo schimmig als het privacy-beleid van ’s mans Smoelboek. Ik weet het niet. Ik like het al gelijk niet.

 

Willy het paard

In een uitgebreid artikel van opinieblad Elsevier wordt de nauwe relatie tussen het koningshuis en loterijorganisatie Novamedia (o.a. Postcode Loterij) uiterst kritisch becommentarieerd. Veel leden van het koninklijk huis zijn nauw betrokken bij beneficiaire organisaties. Zij zouden zich voor het karretje laten spannen van Novamedia, dat zich met steun van zijn beneficiënten verzet tegen verdere liberalisering van de Nederlandse kansspelmarkt, zo betoogt Elsevier. Ook hekelt het blad de ‘ideologische rol’ van de ‘bijna-monopolist’.

Mooi beeld: ‘de Oranjes voor je karretje laten spannen’. Max & Willy ingespannen vóór de gouden gokkoets van Boudewijn Poelmann met een bitje in.

 

Bedrijven schrappen fors

Bedrijven hebben fors minder uitgegeven aan goede doelen dan in de jaren daarvoor. Dat kan kloppen. Ze richten eigen goede doelen op, lazen we net.

Bij het bepalen van een te ondersteunen doel laten bedrijven zich overigens meer door hun gevoel en eigen onderzoek leiden dan door een keurmerk. Een objectieve toets van het goede doel wordt vaak genegeerd. Dit blijkt uit een onderzoek van Berenschot en de Universiteit van Tilburg.

Bedrijven die zich door hun gevoel laten leiden?

Laat mij dat onderzoek nog eens zien.

 

Pap voor Herman

De Transparant Prijs bestaat dit jaar tien jaar en de organisatie krijgt een nieuwe juryvoorzitter: voormalig Rabobank-topman en SER-voorzitter Herman Wijffels. Voor de man die in 2010 werd uitgeroepen tot invloedrijkste, duurzame Nederlander is deze prijs een mooie vorm om zijn maatschappelijke rol te blijven vervullen. ‘Je bent er om een bijdrage te leveren. Dat is me met de paplepel ingegoten.’

Klopt Herman, maar gezien je postuur heb je die lepel iets te vaak in je mond gehad.

 

CBF persisteert

Een door het Centraal Bureau Fondsenwerving uitgebracht promotiefilmpje laat een storm van protest losbarsten in een deel van de sector. De moraal van het filmpje: keurmerkhouders kun je vertrouwen & op niet-keurmerkhouders moet je je valse herdershond loslaten.

Dat pikt de koepel van niet-keurmerkhouders, het Instituut Fondsenwerving, niet. Het IF roept haar leden op om een reactie te geven. Die reacties zijn duidelijk: weg met dat spotje! Het IF verzoekt daarop het CBF de campagne per direct te stoppen.

‘Nee’, zegt het CBF.

Een heerlijke dorpsruzie is weer geboren: een inspiratiebron voor machtige poëzie, zoals voor:

 

CBF’s Koningslied

Ik heb ‘m op aanraden van diverse mensen dus zelf maar even bekeken. Dat filmpje dat het CBF maakte om de mensen in het land goed bang te maken voor goede doelen. En ik snap de ophef niet. Je ziet onmiddellijk welke van de twee fondsenwervers niet te vertrouwen is. Die tweede in dat blauwe jasje is een vals secreet. Let even goed op dat gemene lachje, maar vooral op de manier waarop ze haar handen quasi-devoot gevouwen heeft.

Maar los daarvan: wat gemakkelijk om nu het CBF te bashen via de sociale media. OK, misschien is de inhoud, de tekst, de tone of voice, de pay off, het script en de uitvoering van het filmpje niet helemaal voor de fijnproevers, maar het is een filmpje voor het héle volk. De man in de straat moet het kunnen snappen.

Aan dat filmpje hebben ook heel veel mensen belangeloos meegewerkt. De tekst is geschreven door CBF-voorzitter mr. De Wijkerslooth-De Weerdesteijn en zijn gezin in de vrije weekenden. Moet je die dan op elk woord afrekenen? Jonge, jonge, wat gemakkelijk zeg. En dan hopen dat het CBF dat filmpje terugtrekt? Brand niet af, maar zing mee met CBF’s versie van dat prachtige Koningslied:

 

En kijk om je heen

Het CBF loopt met je mee

Door de regen en de wind

Zal mr. De Wijkerslooth-De Weerdesteijn naast je blijven staan

Je beschermen tegen elke collectant

Hij zal waken als jij snurkt

Hij behoedt je voor de storm

Houdt je veilig zo lang als je geeft

Eén strijd, twee levens

We staan voor elkaar, niet te breken

Eén collectebus, twee leeuwen

Met elkaar in de zon en de regen

Zij aan zij, portemonnee vooruit

Trots als een pauw, dit is ons geluid

En hoe bot we ook zijn

Onze daden zijn groot

Gaan niet onderuit

 

De ambassadeur is dood

Het is nu wetenschappelijk aangetoond. De goede doelen-ambassadeur is volstrekt overbodig. Net zoals Hero Brinkman, de Fyra en het CBF. Het Nationaal Donateurs Panel laat deze maand namelijk weten dat van alle ondervraagden er niemand was die ook maar enige betekenis toekende aan dit ambt. Zero. Nada.

Zelfs de 101-jarige mevrouw Lenie Otterspeer-De Berenbrouck uit Rusthuis Sunset Glory – het oudste nog levende lid van de Marco Borsato-fanclub - was onder bedreiging van een doorgeladen jachtgeweer niet tot andere gedachten te brengen: de ambassadeur in Goede Doelenland dient geen enkel nut. Even mijn top 5 (goede doelen zijn niet verzonnen):

1. Herman den Blijker (Orange Babies): obese, kinderhatende tv-kok met een ernstig spraakgebrek;

2. Hans Kazan (Kind en Brandwond): uitgesmeulde goochelaar, die kinderen op het toneel met brandende fakkels laat jongleren;

3. Jannes (Fonds Sport Gehandicapten): volkszanger met verschillende ernstige handicaps (zie o.a. Herman den Blijker), echter geen ten gevolge van sport of enige lichamelijke inspanning;

4. Anky van Grunsven (Hulp aan Buitenlandse Honden): kan gezien Bonfire beter ruilen met Hans Kazan (zie Kind en Brandwond) of overstappen naar Hulp aan Jannes (zie 3);

5. Piet Paulusma (Stichting Buurtlink): onecht kind van Den Blijker (1) en Jannes (3) en gezien uitdrukkingsvaardigheden waarschijnlijk de missing link in de evolutietheorie.

 

Koppen In Nederland

Hoera mensen, eind april is er weer het tweejaarlijkse onderzoek ‘Geven in Nederland’ van de VU. Dat onderzoek loopt altijd 2 jaar achter en het blijkt dat huishoudens in 2011 maar liefst 10 procent minder hebben gegeven aan goede doelen in vergelijking met voorgaande jaren. Dat nieuws werd als volgt geduid:

Volkskrant: ‘Tien procent minder aan strijkstok goede doelen!’

Telegraaf: ‘PvdA laat goede doelen opnieuw in de kou staan’

NRC Handelsblad: ‘Onze analyse krijgt u morgen door hoofdredacteur Peter Vandermeersch in De Wereld Draait Door’

Urker Huisbode: ‘Witwassen door giften steeds moeilijker’

Het Nederlands Dagblad: ‘Nieuwe paus oorzaak geefcrisis’

KRO Mikrogids: ‘Protestanten geven stiekem minder’

Instituut Fondsenwerving: ‘Het is de schuld van Adri Kemps’

CBF: ‘Hanneke Lenkens is een sekreet’

Spits: ‘Iets is 10 procent minder’

Mark Rutte: ’90 procent? Geweldig! Fan-tas-tisch. Niks crisis!’

Schuringa: ‘Theo Schuyt is een pathologische aandachtstrekker’

 

We houden het kort

‘De gegevens van GIN2013 hebben betrekking op het geefjaar 2011 en weerspiegelen duidelijk de effecten van de economische crisis. Deze effecten waren in GIN2011 (over geefjaar 2009) minder duidelijk zichtbaar’.

De uitgebreide samenvatting van Filanthropium Journaal van de uitkomst van ‘Geven In Nederland’ had een stuk korter gekund: ‘Het is crisis. De mensen zijn minder gaan geven.’

 

Wie stopt Theo?

Theo Schuyt, hoogleraar Filantropische Studies aan de Faculteit der Sociale Wetenschappen, wordt benoemd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau. De versierselen zijn evident bedoeld als Koninklijke Oprot-hint en weerspiegelen tegelijkertijd erkenning voor de volhardendheid waarmee de hoogleraar de ‘Gouden Eeuw van de Filantropie’ blijft voorspellen. Zelfs tijdens de presentatie van ‘Geven in Nederland’, waaruit zonneklaar blijkt dat de Gouden Eeuw vooral uit kopergeld bestaat.

 

Doorgeslagen

‘Grote goede doelen doen er alles aan om donateurs en vrijwilligers de deur uit te werken’. Met deze stelling nam Fons van Rooij – oud-directeur van WWAV, bestuurslid van koepel IF en columnist van Filanthropium Journaal - afstand van de ‘doorgeslagen bestuurscultuur’ in de Nederlandse charitas tijdens de presentatie van het onderzoek ‘Geven in Nederland’.

Goh Fons, is de paus rooms? De volgende keer graag een pittige stelling waar we over kunnen discussiëren.

 

The walking dead

Goede doelen zullen de komende veertig jaar ongeveer 86 miljard euro ontvangen uit nalatenschappen van Nederlanders. Dat voorspelt hoogleraar sociale wetenschappen René Bekkers van de Vrije Universiteit van Amsterdam. De publieke sector wordt steeds meer het speelterrein van dode donateurs, als de voorspellingen kloppen. Dat biedt nieuwe perspectieven, want dode donateurs kun je op elk moment van de dag lastig vallen.

 

MEI

 

Dubbel prijs

Staatssecretaris Frans Weekers van Financiën ziet niets in het idee om de winst die de Staatsloterij afdraagt aan de schatkist te besteden aan goede doelen. En daar heeft Weekers helemaal gelijk in. Nederlanders geven traditioneel tweemaal uit eigen zak: verplicht aan de schatkist via de blauwe envelop en vrijwillig aan de schatkist via de Staatsloterij.

 

Vali-nogwat

De sector maakt kennis met een nieuw woord: ‘validatiestelsel’. Dan weet je: dit gaat niet meer goed komen. Vooral niet als er ook nog een ‘Projectgroep Validatiestelsel Filantropie’ komt, bestaande uit vertegenwoordigers van de SBF en….het wordt nog veel erger: ministeries.

Die projectgroep informeert de Tweede Kamer over de voortgang van het validatiestelsel. De boodschap aan ons parlement: we hebben iets bedacht waardoor zelfs jullie het niet meer begrijpen, namelijk een ‘Quick Scan Validatiestelsel Filantropie’.

Ik rust opnieuw mijn kaas.

 

Klachten-bombardement

De dorpsruzie tussen IF en CBF over het tv-spotje begint gezellig uit de hand te lopen. IF-directeur Hanneke Lenkens roept haar achterban op om een klachtenformulier te sturen aan het CBF. Daarmee reageert Lenkens op de afwijzing van Adri Kemps om een omstreden reclamespotje uit de lucht te halen en de campagne stop te zetten. Lenkens vindt dat het CBF vooral het publiekswantrouwen voedt en de plank volledig misslaat.

Misschien niet zo’n goed wapen Hanneke: een klachtenbombardement voor het CBF. Dat is vissen dreigen om ze nat te spuiten.

 

Experts zat

CIVICUS, een international samenwerkingsverband dat civil society-activiteiten en burgerinitiatieven ondersteunt, presenteert in mei haar jaarlijkse rapport over de status van de civil society in de gehele wereld. Het rapport geeft de inzichten weer van ruim vijftig civil society experts uit verschillende landen. Uit die inzichten blijkt dat ngo’s in toenemende mate worden beperkt. Van de experts uit Noord-Korea, Rusland en China werd niets meer vernomen. CIVICUS gaat nu opnieuw experts naar die landen sturen om de experts te zoeken van wie niets meer werd vernomen. 

 

Even boodschappen doen

Socutera presenteert in mei de cijfers van 2012. Op de zenders Nederland 1, 2 en 3 kunnen goede doelenorganisaties via Socutera gebruikmaken van zendtijd die door de NOS ter beschikking wordt gesteld. In 2012 maakten 42 goede doelen gebruik van de zendtijd en werd  597 keer een spot uitgezonden. Daarnaar keken precies 8.246 mensen. Allemaal personen die aan hun bed gekluisterd waren. De overige 15.999.238 personen gebruiken de Socutera-spotjes om het toilet te bezoeken. Iets meer dan de helft van hen gebruikte de Socutera-tijd voor boodschap nummer 1. Een kwart voor boodschap nummer 2. Een kwart van de Nederlanders kon zich de inhoud van hun boodschap niet meer herinneren.

 

Ploumen vonkt

‘Het ultieme doe-boek van deze tijd’, zo karakteriseert Lilianne Ploumen, minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking, het nieuwe boek Vonk! Fondsen werven met hoofd en hart. De minister krijgt in het Haagse Nieuwspoort – waar een absoluut rookverbod is afgekondigd - tijdens een druk bezochte persconferentie het eerste exemplaar uit handen van auteur Petra Hoogerwerf en geeft daarmee het symbolische startschot voor de ‘Vonk-estafette’ waarin maatschappelijke organisaties hun vrijwilligers, bestuursleden of collectanten in het zonnetje zetten.  

Argos

Deze maand wordt de vierde uitzending van het onderzoeksprogramma Argos in de reeks over goede doelen uitgezonden. ‘Rijk worden van goede doelen’ richtte zich dit keer op een netwerk van enkele ‘look-a-likes’ die de schijn wekken aan belangenverstrengeling en zelfverrijking te doen. Argos concludeert hieruit dat het met de controle op goede doelen in Nederland nog steeds slecht gesteld is.

Geen nieuws, dus goed nieuws, zou mijn moeder zeggen.

 

‘Geven is het fijnste aan rijk zijn’

Geld geven aan goede doelen is het fijnste aspect van rijk zijn, vindt meer dan de helft van Amerikaanse miljonairs en miljardairs. Dat blijkt uit een onderzoek dat deze maand wordt gepubliceerd door de Bank of America.

Dat noemen we een cirkelredenering. Het fijnste aspect van rijk zijn, is dat je veel geld hebt.

 

Mobiele waanzin

Schuringa wordt gek in mei van de mobiele geefplannen. Eerst starten VFI en zes goede doelen met ‘GEEF-mobiel’. Via GEEF-mobiel krijgen goede doelen de mogelijkheid om eenvoudig mobiele fondsenwervingsacties te organiseren, zowel via SMS als online. Het goede doel kan daarbij kiezen om de donatie via de telefoonrekening te laten lopen of via de bankrekening.

Net toen ik dat probeerde te snappen, introduceerde het WNF: ‘SKIP SMS’. Een SKIP-abonnement is geven via de mobiele telefoon, waarbij de donateur de vrijheid krijgt elke maand zelf te bepalen of hij wel of geen donatie wil doen.

Moedermariaopeenracefiets: mijn ouwe Nokia ligt al een week in een teiltje met lauw water. Weet ik zeker dat ik niet meer mobiel hoef te doneren.

 

Overbodig stappenplan

De Autoriteit Financiële Markten (AFM) en de Nederlandsche Bank (DNB) introduceren een stappenplan voor crowdfunding.

‘Niet nodig’, zei Dijsselbloem. ‘Dat plan hebben we al jaren. Dat heet Inkomstenbelasting.’

 

Krautsoorsing

Naast krautfunding heb je ook krautsoorsing. Niet te verwarren met krautsurtsjing: de zoektocht van Simon Wiesenthal naar nazigespuis. Of krautsurfing. Dat laatste doe je in de Efteling op een klamme zomerdag (‘Uw wachttijd voor de Droomvlucht vanaf hier is 17 uur’) of met de volkszanger Jan Smit (vanaf het hoofdpodium snel doorgeven boven de hoofden en dan backstage keihard in de biobak kieperen).

Krautsoorsing is de veruit gemakzuchtigste en irritantste vorm van fondsenwerving. U vraagt uw gehele contactpersonenboekje in Outlook om geld te ‘investeren’ in een sympathiek project. Bij voorkeur een project ‘in de buurt’. Dit was de oogst in mijn mailbox van de afgelopen week:

1.Kinderboederij Gait wil een wipkippenparcours voor peuters van allochtonen met een motorische beperking (vanaf €10 euro een wipkip voor eigen gebruik);

2.Kunstenares en medium Jojanneke Vreugdenhil wil een purperen leeslintenmanifestatie in het plantsoen voor herintredende TBS’ers (adopteer voor €25 een handoplegging op een lichaamsdeel naar keuze);

3.Scoutinggroep A’dam Noord wil op Bevrijdingsdag een menselijke piramide van 30 meter hoog maken van uitgeprocedeerde asielzoekers (help meestapelen vanaf €10 p.p.);

4.Rotary Heemstede zoekt sponsoring voor een wereldfietsreis langs de Rivièra om straatarme en kansloze kinderen in Nepal oud-Hollandse bordspelen echt helemaal eigen te maken (‘alles welkom, vooral juten zakken’);

5. Mijn broer Lloyd wil op zijn balkon een vlindertuin tegen uitbuiting van arme koffieboeren in Guatemala of voor de nog op te richten Stichting Ereschuld Roemeense Platteland.

 

Toedelijoki notaris

Fransje Weekers gaat de fiscale regelingen voor schenken aan goede doelen ernstig versimpelen. Dat betekent dat voor bepaalde giften de notaris helemaal niet meer nodig is. Kunnen we doen wat we allang hadden kunnen doen: een stenciltje uitdraaien en ondertekenen. Daar hadden we al eeuwen geen over het paard getilde notaris met lakzegels voor nodig. Daardoor wordt de notaris binnenkort net zo zeldzaam als de naar hem genoemde Afrikaanse vogel: een volkomen stationair gevederde vriend die te beroerd is om z’n vleugels uit te slaan.

 

Postcode Loterij krijgt dikke onvoldoende

De Postcode Loterij komt deze maand als slechtste uit de bus in een tevredenheidsonderzoek onder consumenten van servicebeoordelaar Preferenso. De loterij gaat zich nu bezinnen op de uitkomsten, schrijft De Telegraaf.

Schuringa heeft wel een tipje: houd een tevredenheidsonderzoekje onder de winnaars.

 

Bende van vijf

Vakblad Fondsenwerving publiceert een oproep van vijf directeuren van goede doelen. Met het oog op de naderende wetswijzigingen kansspelen, bepleiten zij het in stand houden van de goede doelenloterijen. Dat die directeuren allemaal beneficianten zijn van de loterijen is geen toeval.   

 

Boeiende combi

Met de terugtrekkende overheid nemen vrijwilligers(organisaties) steeds vaker publieke taken over. Op eigen initiatief, maar ook als de gemeente hen daar om vraagt. Volgens Vereniging NOV is daar meer ruimte en vrijheid voor nodig. Extra vrijwilligersinzet kan alleen als de gemeente daarvoor de juiste faciliteiten schept, meent de vereniging. Daarom is een nieuwe website opgezet voor politici en ambtenaren met tips over inzet van vrijwilligersorganisaties.

Een boeiende combi: mensen die niets betaald krijgen om alles te doen, gaan mensen helpen die betaald krijgen om niets te doen.

 

Ontrouw

In mei maakt dagblad Trouw bekend dat het stopt met de publicatie van de Goede Doelen Top 50. Er komt dus geen editie 2013. De reden: Trouw heeft ‘haar eigen doelstellingen gehaald, want er is nu volop discussie over de transparantie van goede doelen.’

Dat heet in krantentermen: liegen dat het gedrukt staat.

Om te beginnen was er al járen een Babylonische spraakverwarring over transparantie en daaraan heeft de Trouw Top 50 in drie jaar tijd alleen nog maar meer verwarring toegevoegd. Met een gemengd fruit-ranglijst, waarin Spakenburgse Boys ruim eindigde boven Real Madrid. De kas van Spakenburgse Boys is namelijk veel transparanter dan die van de Madrilenen, ook al rollen die de palingvoetballers binnen een kwartier met 30-0 op.

Zo kon het gebeuren dat een kleine vereniging voor hartpatiënten ruim eindigde boven de Hartstichting. Dat de laatste de samenleving honderden miljoenen bespaart aan medische kosten door preventie maakt de top vijftig geen fluit uit. En zo kwam het dat er door de Trouw Top 50 niet een zinnige discussie over transparantie losbarstte, maar geruzie over een mesjogge ranglijst.

Zoals veel buitenstaanders heeft ook Trouw d’r jatte verbrand aan de moeilijkste sector van Nederland: een brugklas met egoïstische pubers die hun leraar Nederlands binnen drie jaar huilend laten afdruipen.

De impact van de Trouw Top 50 op de transparantiediscussie? Een natte wind in een volle lift. Zelden was ontrouw zo goed te ruiken.

 

JUNI

 

Bee-heeld-vorming!

Goede doelen en fondsenwervende organisaties opereren steeds commerciëler. Om financiële stabiliteit te garanderen, is deze ontwikkeling onvermijdelijk. Maar dergelijke activiteiten zorgen wel voor een spanningsveld: de reputatie van goede doelen is afhankelijk van ‘emotionele factoren’, terwijl de reputatie van de partijen waar ze mee samenwerken, is gestoeld op instrumentele waarden. Dat blijkt uit recent onderzoek van Motivaction.
Voor goede doelen geldt: gelijke monniken, maar absoluut geen gelijke kappen. Het is onderzocht door Motivaction deze maand, dus dan is het waar. Sommige goede doelen worden heel erg afgerekend op transparantie, andere goede doelen worden op hun blauwe ogen geloofd door de donateurs. Hoe zit dat?

Alle ‘eenvoudige’ doelen, zo legt Motivaction uit, hebben het gemakkelijk. ‘Complexe doelen’ moeten vechten. CliniClowns is een eenvoudig doel, maar Amnesty weer niet. Dus een ziek kind is ‘minder complex’ dan een dissident die zit weg te rotten in Verweggistan.

Het gaat dus niet om ‘complexiteit’, maar om ‘aaibaarheid’. Een donateur zet z’n geld liever op een pluchen beer dan op een rol prikkeldraad. Het gaat om bee-heeld-vorming.

Dus Amnesty: word aaibaar! Word ook een ‘donor darling’! Positief denken! Daar gaat het om. Dus een dissident die met de stroomstok is bewerkt? Joh, die heeft weer energie voor jaren! Z’n tanden uitgetrokken met een hete pook? Op naar een niet frauderende tandarts, want de knagertjes moesten toch al gesaneerd worden! En niks geen gemok tegen wrede dictators. Organiseer een Wiedergutmachungs-barbecue en maak er een tof YouTube-filmpje van. Of misschien ligt een barbecue dan net weer wat gevoelig, maar in elk geval iets feestelijks.

De mensen willen geen ellende meer zien, want ze hebben zelf al ellende zat met die verhoogde zorgpremie en betaald parkeren bij de Makro. Er is geen sympathie met slachtoffers. Obesitas is een volksziekte, dus zo’n plofkip, die zal het er zelf wel naar gemaakt hebben. Ja toch, niet dan?

Ontdek de kracht van positief denken en het koninkrijk van de charitas zal u geworden.

 

Drie ton

‘Een team van organisatiewetenschappers en filantropie-onderzoekers aan de VU ontvangt een NWO-subsidie van 300.000 euro om onderzoek te doen naar het nieuwe financieringsmodel crowdfunding.’

Laat dit bericht even goed op u inwerken.

Subsidie geven voor crowdfunding: dat is iemand die arm is eerst miljonair maken om hem zo te leren zelf geld te verdienen.

 

Proloog Alpe d'HuZes

Veel geld dat wordt opgehaald met het evenement Alpe d'HuZes wordt niet gebruikt voor onderzoek in de strijd tegen kanker, maar ligt als slapend geld op de plank. Dat is kritiek die het Financieele Dagblad optekent uit de onderzoekswereld. Ja mensen, en dit blijkt de opmaat naar een rel die het land van Goed Doen niet veel later op zijn grondvesten laat trillen.

 

Interactief

Start Foundation – nooit te beroerd voor een stuntje - presenteert het jaarverslag 2012. Dit keer heeft het verslag een bijzonder tintje, want het is interactief. Start Foundation vraagt namelijk de lezer vragen te stellen.

Hier is mijn vraag: ‘waarom in godsnaam?’

 

‘Geld is niet vies’

De ACE Leergang Sociaal Ondernemen is een samenwerking van VU, UvA en Hogeschool Amsterdam. De leergang is speciaal ontwikkeld voor ‘maatschappelijke ondernemers die een zakelijke ambitie combineren met een maatschappelijke missie’. Floris Croon heeft er al vaker gedoceerd en attendeert deelnemers graag op het feit dat geld niet vies is.

Dat klopt: de leergang kost 40.000 euro per deelnemer.

 

Gordeldier

Het promotiespotje van het CBF blijft voor commotie zorgen. Eerst probeert  het Instituut Fondsenwerving het CBF te vermurwen met een ‘klachtenbombardement’ (zie mei). De door mij geprofeteerde uitwerking laat zich echter raden: nul.

IF-directeur Hanneke Lenkens had net zo goed de handleiding voor een broodrooster in het Chinees aan een gordeldier kunnen voorlezen. Dus wat doe je dan? Ze schrijft een ‘open brief’ en blikt terug op de strijd. Of beter: ze bekent ruiterlijk haar nederlaag.

Adri Kemps (CBF) reageert zoals we van hem zouden verwachten: ‘Het perspectief van fondsenwervers is niet altijd hetzelfde als dat van het CBF.’

Joh.

 

Charity Pride

Goede doelendirecteuren komen en gaan. Maar als er drie spraakmakende kopstukken van grote, landelijke goede doelen relatief kort na elkaar plaats maken voor een opvolger, is dat een uitgelezen kans voor een bestuurlijk testament. Filanthropium Journaal-hoofdredacteur Edwin Venema nodigt Hans Stam (ex-Hartstichting), Hans Geels (ex-CliniClowns) en Jan Jaap de Graeff (ex-Natuurmonumenten) uit voor een rondje reflectie. De heren hadden er zin an en pleiten voor een radicale transformatie van het zelfbeeld. Het wordt tijd voor ‘charity pride’ vinden ze.
gerelateerde items