Toon alles (1)

Dikke Blauwedoenerij

4 juni 2015, 04:00
Dik & blauw: ja, en nu?
Dik & blauw: ja, en nu?
De D van Dikke Blauwe is weer in de maand en u zult het weten. Mij is ook gevraagd om even flink reclame te maken voor die nieuwe jaargids. Bezorging geschiedt via een dieplader in een ‘convoi exceptionelle’; één exemplaar schijnt nu zoveel te wegen dat u hem alleen met de vorkheftruck uit de boekenkast kunt krijgen.
Ik weet het niet.
Een bosperceel ter grootte van drie voetbalvelden kappen om mij dan niet meer terug te vinden in die nieuwe jaargids, dat is vragen om moeilijkheden. En die krijgt de uitgever nu ook, want ik ben het er niet mee eens. Mijn schrijfsels zouden te zinnenprikkelend zijn voor een publiek ‘dat mij nog niet kent’; reguliere lezers zouden mij wekelijks nog wel kunnen verdragen door een ‘gewoonte-effect’. ‘Vergelijk het met zadelpijn’, probeerde de uitgever nog: ‘de eerste keren zijn vreselijk, maar na verloop van tijd merk je er niets meer van.’
Deze uitgever mag intussen weer vast voedsel, maar zal voor de rest van zijn leven zadelpijn hebben op een plek waar je het niet verwacht.
Intussen is mij toegezegd dat er een nieuwe bloemlezing komt van mijn mildkritisch proza in een separate uitgave. Dit zoenoffer betekent dat ik mij voorlopig niet overdreven laatdunkend zal uitlaten over die obese smurf, maar ook zeker niet de hemel in zal prijzen. Het is net zoals de dodenherdenking, de avondvierdaagse en de douchebeurt van mijn broer Lloyd: het is gelukkig maar één keer per jaar.
gerelateerde items