Arachnafobia: de angst voor het spinnen

29 augustus 2019, 06:03
Arachnafobia: de angst voor het spinnen
Arachnafobia: de angst voor het spinnen
Een paar jaar geleden had de Brit Julian Richer een vermogen van naar schatting 160 miljoen pond. Uit onvrede met de maatschappij geeft hij het nu allemaal weg. ‘Veertien miljoen mensen leven onder de armoedegrens, onder wie vier miljoen kinderen en vier miljoen werkenden. Het is een schande.’ Zeker Julian is dat schandalig. Maar nu je alles weggeeft in je eigen brexitland, heb je zelf binnenkort geen pond meer over; moet je je achternaam aanpassen en help je de statistieken niet echt. 
 
Reageren? Mail ons, of reageer via TwitterFacebook of Linkedin.
 
En wat statistisch ook niet helpt: blijven roepen dat het donateursvertrouwen ‘nog nooit zo hoog’ is geweest. Zoals Het Nederlands Donateurs Panel weer kraait. Beste mensen: dat vertrouwen staat nog steeds ONDER NUL. Dus het is eigenlijk ‘HET MINSTE LAAG’ tot nu toe. Ook als het miezert in plaats van stortregent word je doodleuk nat. De doctors spinnen er echter op los: de regen is zo weinig nat geworden dat eigenlijk de zon schijnt. 
Ja, Donateurspaneel, die zon schijnt op een plek waar je normaal gesproken eigenlijk alleen popla gebruikt. 
 
Dat je een opgebaard lijk best een beetje voordelig kunt schminken, heeft ook Goede Doelen Nederland uitstekend begrepen. Donateurs blijken minder te geven. Hè wat ongezellig nou! Hoe verpak je die lelijke teruggang van inkomsten handig? Gewoon ‘the bloody obvious’ met een stalen smoel presenteren als noviteit: in je persbericht heel hard roepen dat de goede doelen onverminderd ‘maatschappelijk betrokken’ blijven. Een vondst. Alsof je de fileberichten begint met: 'Goed nieuws. Ook vandaag zijn de Nederlanders aan de rechterkant van de weg blijven rijden!’

Goede Doelen Nederland laat in een reactie weten: 'We zijn en blijven optimistisch!' Tegen zulke argumenten ben ik weerloos. Ze passen in een era waarin wetenschap en data als melaatsen behandeld worden zodra ze niet in je kraam te pas komen. Wat kan een wetenschappelijk onderzoek van meer dan twintig jaar over tienduizenden goede doelen nou meer en beter zeggen dan een jaarlijkse enquête onder 24 eigen leden? Nou, nou? Al die cijfer-nerds met hun feiten ook: wees toch eens wat optimistischer!

Ach ja, en zo spint iedereen zijn eigen garen van het nieuws dat geen nieuws is; worden goede doelen soms goede bedoelingen; zijn lege glazen minstens halfvol. En blijft de wereld verdeeld in twee soorten mensen: zij die het felle licht aan het einde van de tunnel opvatten als TEKEN VAN HOOP EN OPTIMISME, ook als ze TSJOEKE TSJOEK horen. En zij die in dat felle licht toch heel duidelijk een aanstormende locomotief zien.
 
►Weet u zeker dat u meer columns wilt lezen van DDB's ir. Han A. Schuringa jr.? Echt? Klik hier.
gerelateerde items