IFC: bigger ook better?

1 november 2007, 08:59
Het IFC van vorige week was alwéér groter en professioneler dan het vorige. Een groot bad van inspiratie en informatie. Toch knaagt er iets: de toon wordt wel erg gezet door de Amerikaans/Britse fondsenwerving.


Grote namen in overvloed

Het 27e IFC dat vorige week in Noordwijkerhout plaatsvond, heeft een prima reputatie. Een indrukwekkende reeks sprekers verzorgde een enorm aanbod workshops, lezingen en debatten. Indrukwekkende namen als Ken Burnett (‘Relationship Fundraising'), Mal Warwick (beroemd copywriter) en Toni Elisher (consultant en bevlogen debater) zijn er nog maar een paar. Ook rijzende ster Alan Clayton wist zijn publiek doeltreffend op te zwepen.

Onmisbaar dus, dat IFC, voor beginnende en gevorderde fondsenwervers. En vooral ook voor directies en bestuurders van fondsenwervende instellingen. Zodat ze eindelijk eens een beetje gevoel voor dit onderdeel van hun werk ontwikkelen.

 


De wereld verandert sneller dan ooit

De openingsessie - bij het IFC kijken ze niet op een levensgrote dia of een laserstraal meer of minder - was spectaculair als altijd. De goeroes schetsten de uitdagingen voor non-profit organisaties in een wereld die razendsnel verandert. De tijden veranderen sneller dan ooit, zoveel is duidelijk.

‘Het tijdperk van de jagers/verzamelaard duurde een miljoen jaar, het industriële tijdperk duurde honderd jaar, en de laatste tien jaar zitten we in het communicatietijdperk. Hoe lang zal dat duren? Welke vormen zal dat aannemen?' Grote vragen waarop ook de grote fondsenwervers het antwoord niet pretenderen te weten.

 


‘Homo Communicatiens'

In vrijwel alle sessies die een beetje meer de diepte ingaan (vooral bij de inspirerende Big Issue debatten), wordt gesproken over de vernieuwing die zo noodzakelijk is. Als goededoelenorganisaties zich niet razendsnel aanpassen aan de ‘homo communicatiens' zullen ze de boot missen. Want de moderne donateur/sponsor/vrijwilliger wil totaal anders worden aangesproken. En zélf bepalen welke informatie hij tot zich wil nemen.

De grote fondsenwervers zijn er soms een beetje verlegen mee: wat betekenen al die nieuwe consumenten voor fondsenwervende organisaties? Hoe kunnen we de nieuwe media (die morgen alweer ouderwets zullen zijn, zo werd ons meermalen verzekerd) doeltreffend gebruiken? Hoe krijgen we onze boodschap en onze passie bij die snelle zap-consument?

 


Heeft de achterban ons nog nodig?

Wat kun je bijvoorbeeld nog doen wanneer jouw achterban (ook al zo'n begrip dat steeds vager wordt) zelf onderling contact met elkaar zoekt? En jou daarbij helemaal niet nodig heeft? Moet je rustig aan je merk blijven bouwen terwijl op allerlei weblogs en fora andere ondeskundigen met jouw merk aan de haal gaan? Geen eenvoudige vragen, maar veel sprekers en workshops probeerden toch een begin van een antwoord te formuleren.

Filantropie is hot en vooral de jongste generaties voelen zich zeer aangesproken door filantropie. Ze willen andere dingen, ze communiceren anders, maar volgens de experts is er geen twijfel over mogelijk: ook de huidige tieners en twintigers zullen straks gulle gevers en actieve vrijwilligers worden.

Maar hoe we deze groep, gewend aan heel veel snelle prikkels tegelijk, daadwerkelijk moeten raken?

 


Veel nadruk op copy

Het is de goeroes van het vak niet kwalijk te nemen dat ze niet op alle grote vragen een duidelijk antwoord hebben. Dat heeft niemand. Wel kun je het de organisatie aanrekenenen dat ze sterk blijven hangen in de ‘klassieke' fondsenwervers, vooral afkomstig uit Angelsaksische landen.

Daar valt voor Nederlandse fondsenwervers nog heel veel van te leren. En daarom moet elk Nederlands goed doel zijn medewerkers van hoog tot laag naar het IFC sturen.

En vooral de nadruk op tekst bij Amerikaanse en Engelse fondsenwervers is heerlijk voor een Nederlandse copywriter. ‘Eindelijk geen gezeur over dat mensen toch niet meer lezen.'

 


Veel middelbare Angelsaksische mannen

Maar toch knaagt er iets. Ze zijn er echt wel, de jonge fondsenwervers uit Azië en Latijns-Amerika en de creatieve Argentijn Marcelo Iniarra Iraegui trok weer volle zalen. Maar vergeleken bij de grijze, middelbare (soms zelfs stokoude) blanke mannen zijn ze nog steeds in de minderheid.

De organisatie is zich zeer bewust van dit probleem en zegt dat ze volgend jaar zal weer zal proberen meer nieuwe fondsenwervers uit niet-Engelssprekende landen naar het IFC te halen. Gelukkig maar. Want die tijden veranderen ondertussen gewoon door. En op internet floreren de communities van actieve jongeren, waar de meeste organisaties helemaal nooit contact mee krijgen.

 


Zie ook: www.resource-alliance.org

gerelateerde items