IFC 2011: Moeten we wel fondsen werven voor rampen in rijke landen?

3 augustus 2011, 06:59
De allerbeste sprekers, uitstekende masterclasses en heel veel peptalk: van 18 t/m 21 oktober vindt voor de 31e keer het jaarlijkse International Fundraising Congress in Noordwijkerhout plaats. De invloed van de congresgangers op het programma wordt elk jaar groter. Dit jaar organiseerde het IFC een wedstrijd: aan welk dilemma wordt een Great Debate gewijd? Winnende thema: moeten we wel fondsen werven voor rampen in rijke landen?


Geld geven is vaak het enige wat een individu kan doen

Tania Cohen uit Londen kwam met het winnende idee voor een Great Debate op het IFC van 2011. Haar centrale vraag: Moeten we wel fondsen werven voor rampen in rijke landen?

Cohen betoogt dat fundraising niet alleen om geld gaat, maar vooral ook om mensen. De rol van de fundraiser is het bieden van een mogelijkheid om te geven. Bij rampen is de fondsenwervende organisatie het intermediair tussen een gever en een mens die een tragedie heeft meegemaakt. Bij grote rampen is het geven van geld, of het zelf inzamelen van geld, vaak het enige dat een individu kan doen. Pak hem dat niet af, pleit Cohen.


Golf van fundraise-acties na metro-aanslagen

Na de bommen in de metro in juli 2007 kwam er 12 miljoen pond binnen dat werd verdeeld onder slachtoffers, hun families en nabestaanden. Dat enorme bedrag kwam niet binnen omdat er in eerste instantie zoveel geld nodig was. Het was het initiatief van betrokken burgers zelf, om geld in te zamelen. Allereerst de medewerkers van de Londense metro, die van nabij de verschrikkingen van de aanslagen hadden ervaren. De metro-medewerkers meldden zich bij het Rode Kruis met het verzoek om collectebussen. Het Rode Kruis zelf geen oproep gedaan om geld te storten. Overal begonnen mensen geld in te zamelen, als een manier om met deze verschrikkelijke ervaring om te gaan. Een fietsclub organiseerde een fietstocht als eerbetoon van een van hun omgekomen leden. Als bij-effect bleek dat de fietstocht opeens ook veel geld opbracht. Iedereen wilde geven.


Geven gaat om de gever, net zoveel als om de ontvanger

Cohen: “Het ging helemaal niet om het geld, het ging om het tonen van compassie. Om daadwerkelijk iets doen. We zagen hetzelfde in mei 2011 toen President van Kenia een donatie aan de Japanse regering gaf, als steun bij de wederopbouw na de aardbeving, tsunami en nucleaire ramp. De Keniaanse president noemde zijn gift ‘een klein gebaar van de Kenianen om de Japanners te helpen in hun rouwproces’. Japan is een veel rijker land dan Kenia, maar Kenianen voelden wel compassie. Geven gaat net zoveel over de gever als over de ontvanger.”


Meedenken kan nog!

Cohen: “Natuurlijk is het geld óók belangrijk. Dat hebben we gezien aan de acties na Hurricane Katrina. In een rijk land, maar het Rode Kruis en andere organisaties speelden een belangrijke rol. Financieel én in het aanjagen van de regering om in actie te komen.

Kortom: we moeten blijven fondsenwerven voor rampen in rijke economieën. Als we dat niet doen, ontkennen we de behoefte aan een Civil Society in welvarende landen.”

Cohens dilemma en betoog staat centraal staan in een Great Debate op het IFC in oktober. Zelf meedenken over andere sessies op het IFC is nog mogelijk!
gerelateerde items