IFC 2008 in het teken van change

23 oktober 2008, 08:59
Is het de geest van Obama? Als er één woord het IFC van 2008 moet karakteriseren dan is het change. Weg met alle zelfgenoegzaamheid en platgetreden paden. De filantropische sector moet veranderen. Lef tonen en zichzelf vernieuwen. Een verslag.


Groter, beter, straks ook virtueel

Het IFC was groter en succesvoller dan ooit. Althans, volgens de evaluatieformulieren van de deelnemers. Ook in de wandelgangen was er unanieme lof: de basis-workshops zijn degelijk, de gevorderden workshops zijn goed en de debatten en forums zijn precies wat je nodig hebt als je het vak al een paar jaar kent. Zo'n duizend fondsenwervers, marketeers, managers en CEO's waren erbij vorige week om zich te laten wakker schudden en inspireren door 80 sprekers. Zo'n 17% van de deelnemers was werkzaam bij een toeleverancier. Het sprekersaanbod was flink vernieuwd. Naast de grote bekende namen waren er duidelijk meer nieuwkomers uit ‘nieuwe' economieën en niet-Angelsaksische landen. Een vooruitgang! Op de slotbijeenkomst (traditioneel een opzwepende en inspirerende peptalk) werd aangekondigd dat vahnaf mei 2009 ook een IFC op internet zal worden gehouden. De organisator, Resource Alliance, is overigens ook nu al zeer actief als vraagbaak, forum en klankbord voor iedereen die iets met fondsenwerving en filantropie te maken heeft.

 


Change is the word!

Hij kwam nogal eens voorbij, Obama. Vooral in de debatten en plenaire bijeenkomsten. Tony Elisher (UK): ‘Obama is het voorbeeld van ons aller behoefte aan zingeving. Aan de droom die we zo graag willen koesteren. Het idee dat change mogelijk is.' Een inspiratie voor ingedutte fondsenwervers, want dat is wel een valkuil in dit vak, betoogde Elisher in de laatste TV-show van de conferentie (die ongeveer hetzelfde waren als de Big Issues van vorig jaar, maar inderdaad met een camera en studiosetting). Elisher: ‘Fondsenwervers hebben te lang gedacht dat ze volgers van de maatschappij waren. We moeten onszelf zien als change agents. Wij bemiddelen tussen de behoefte van de mensen om goed te doen en te grote noden van deze wereld. Daar is niets volgends aan.'. Ook bij andere sessies kwamen gruwelijke cijfers voorbij: Ondanks alle inspanningen van ngo's en anderen, heeft binnen enkele jaren tweederde van de wereld een tekort aan drinkwater. In grote delen van de wereld is geen vrijheid van meningsuiting en eenderde van de wereldbevolking heeft honger. Enzovoorts, enzovoorts.

 


Ngo's zijn logge schildpadden

Elisher en diverse anderen benadrukten dat de grootste valkuil voor fondsenwervers is dat ze binnenblijven. In hun eigen wereld: kantoor en organisatie. Elisher: ‘Wie hoofd van een afdeling is, spreekt eigenlijk nooit meer een donateur. Dat is beginnerswerk, vinden we. Bullshit!'

Veel fondsenwervers ontbreekt het simpelweg aan algemene ontwikkeling. Elisher: ‘Ken jij de laatste CBS-cijfers voor jouw land? Elk van die data biedt fondsenwerfkansen. De inspiratie zit in je marketing-data, maar dan moet je wel leren kijken. Weet jij wat jouw achterban verdient, denkt en voelt, welke kranten ze niet meer lezen en op welke politieke partij ze zijn uitgekeken? Lees jij zelf de relevante kranten en websites? Kun jij zelf alert inspringen op sociologische en economische veranderingen? Ik denk van niet. Fondsenwervers en ngo's in het algemeen zijn logge schildpadden zodra het ze een beetje goed begint te gaan. En ze worden zonder uitzondering arrogant.'

Ook de trage planningscycli zijn de dood in de pot. Een keer per jaar een doorwrocht plan waarin elk risico is uitgebannen en elke actie tot op vijf cijfers na de komma is doorgerekend, plus alle variabelen. Onze boards moeten nu beslissen over dingen die we over twee jaar gaan doen.

 


Wees niet bang voor de draaideur-donateur

Elishers geluid werd meer gehoord: groei is in veel landen nauwelijks mogelijk, het komt dus aan op stewardship, het onderhouden en voeden van de relatie met je gevers. Elisher: ‘Dat weten we allemaal, maar we trekken toch steeds standaard-communicatie uit de muur.'

Een voorbeeld: ouderen worden steeds jonger (‘zeventig is het nieuwe vijftig!') maar we blijven de vitale senioren aanspreken als suffe, kritiekloze oudjes. Elisher: ‘Maar ook senioren zitten op internet, willen interactie en hebben minder de neiging zich voor eeuwig te binden.'

Daar moeten we vrede mee hebben. Niet oneindig blijven aanjagen achter donateurs van ooit en ze blijven benaderen als ‘vaste achterban'. Loyalty is niet langer het toverwoord. Elisher: ‘Loyalty is een mythe. Ga ervan uit dat ze ooit iets voor jouw club gevoeld hebben. Dat is vast wel een keer opnieuw aan te wakkeren, maar maak er geen clubgevoel van.Leef ermee dat gevers in- en uitwandelen. Dat maakt de niet minder waardevol.'

 


Droommakelaars

Hoe moet het dan wel? Bied iets positiefs, bied zingeving, word een agent of change. Of zoals Kay Sprinkler het mooi zei in de slotsessie: ‘We are dreambrokers'. Een andere grote behoefte is die aan rituelen. Kijk maar naar bedrijven als IKEA, die voorzien daar in (‘gezellig zaterdag met het hele gezin naar IKEA'). Dat kun je als ngo ook leveren. Elisher: ‘Binnen onze organisaties moeten we discussie over spiritualiteit aangaan. Dat is niet eng, dat is een manier om de moderne gever te inspireren. En als er iemand een overvloed aan spiritualiteit, zin en rituelen heeft te bieden, is het onze sector wel. Zorg dat er vormen zijn dat mensen jouw organisatie een deel van hun lifestyle kunnen maken.'

Nog een tip: ‘Verdiep je behalve in cijfers ook eens in het culturele erfgoed van je donateurs. Ook daarop kun je ze heel goed aanspreken. Het hoort allemaal bij de moderne gever: die wil niet gebonden zijn door clubs en pasjes, maar wel door gemeenschappelijke waarden.' Wel oppassen voor al te veel zwaarmoedigheid, we hebben ook de neiging om te serieus te zijn als sector.

Elisher toonde een paar sprekende voorbeelden van creatieve, opvallende campagnes om geld of vrijwilligers te werven. ‘Maar schrijf ook je direct mail brieven niet af. Maar maak ze wel anders!'

Change was het woord, inderdaad. Elisher, tot een zaal vol vermoeide fondsenwervers: ‘Vroeger zei ik altijd: we hebben entrepreneurs nodig, nu zeg ik: we hebben revolutie nodig!'. Meteen daarna begon de slotsessie met ‘Revolution' van de Beatles.

 


10

 

gerelateerde items