Toon alles (4)

Fondsenwerving door sport-events neemt grote vlucht

30 juni 2010, 08:59
AMSTELVEEN (30 juni) - Er gaat geen week voorbij in voorjaar en zomer dat er níet een of andere extreme sportprestatie om aandacht vraagt. Klimmen, moutainbiken, wandelen, wadlopen: het kan allemaal voor het goede doel. Verspilling? Dat soort events kost toch veel geld? Omslachtig? Nee, zeggen experts uit de VS en Nederland, zoals Bert Cocu (foto). Want het gaat om zoveel meer dan alleen geld.

Onmiskenbare trend
Dan Pallotta, bekend event-fundraiser in de VS, zei het dit voorjaar tijdens een presentatie in Nederland: ‘Er is nog een gigantische markt in Europa voor event-fundraising. Zoals met alles zullen jullie ons gaan volgen.'
Pallotta heeft gelijk. De sportieve sponsor-acties vragen steeds nadrukkelijker om onze aandacht. Allereerst als sponsor, als er weer een kind of vriend om een sponsorbijdrage komt vragen. Daarnaast als sector. Wat kunnen we met deze trend?

Angelsaksische invloed
Bert Cocu, directeur van EMOLIFE dat gespecialiseerd is in ondermeer event-fundraising: ‘Ik ben ervan overtuigd dat er nog veel meer van dit soort acties zullen volgen. In Angelsaksische landen is dit dé vorm van fondsenwerving. Ook steeds meer Nederlandse goede doelen ontdekken wat deze events kunnen doen voor hun inkomsten, hun imago en de band met gevers en vrijwilligers.' Heel Angelsaksisch is natuurlijk het element van zelf-promotie dat nodig is om als deelnemer sponsors te werven. Cocu: ‘Dat vinden we hier nog een beetje opschepperig, maar we leren het best.'

Nieuwe mensen bereiken
Toch vinden veel Nederlanders deze sponsoracties irritant. Waarom kan dat geld niet gewoon direct overgemaakt worden naar het goede doel? Cocu: ‘Dat horen we vaak. Zo'n sport-actie kost natuurlijk ook geld. Maar vraag je af: gaan die sponsors inderdaad geld overmaken als ze niet gevraagd worden door zo'n wandelende of rennende vriend? We weten uit onderzoek dat dat tegenvalt. Met dit soort acties kun je een groep mensen inspireren die je misschien anders niet had bereikt. Dat geldt voor de sponsors, maar zeker voor de vrijwilligers en de deelnemers.'
Andere paranoïde gedachte: wat doet het goede doel met al die adressen van sponsors? Worden die niet bestookt met wervings-pogingen om blijvend donateur te worden? Cocu: ‘Nee. De band van de gevers loopt via de sporter. En niet via de organisatie. De motivatie om te geven was toch juist de prestatie van die vriend of collega? Dan moet je daar als organisatie niet tussen gaan zitten.'

Teamspirit en community
Essentieel daarbij is de kwaliteit van het evenement. Pallotta zei het al: bespaar niet op het onderdak, het eten en de organisatie in het algemeen. Want alleen een onvergetelijk evenement zal mensen werkelijk voor langere tijd binden aan een goed doel.
Cocu: ‘Dat zien wij ook. De immense lichamelijke inspanning, een plezierig samenzijn, teamspirit én het gevoel je in te zetten voor een goede zaak, vormen een ijzersterke combinatie.' In de praktijk blijken deelnemers en vrijwilligers, vooral bij langerdurende evenementen, zich te ontpoppen tot ware ambassadeurs van het goede doel. Dan kan de teamspirit zich optimaal ontwikkelen. Soms ontstaan er eigen mini-events als spin-offs van het grote evenement. Community-vorming is een belangrijk onderdeel van het concept.

Verrassend goede amateur-fondsenwervers
Cocu: ‘Bij meerdaagse events kan de teamspirit zich optimaal ontwikkelen. Maar ook vóór het evenement voelen deelnemers zich al zeer betrokken. Omdat ze zelf geld moeten werven, wordt de kloof met goede doelen kleiner. Ze krijgen inzicht in communicatie en fondsenwerving. En ze blijken daar soms verrassend goed in te zijn. Wij moeten als sector vooral niet denken dat wij als beroepsfundraisers alle wijsheid in pacht hebben.'

Ook Pallotta benadrukt de ontwikkeling van de deelnemers. Doordat zij zichzelf overwinnen, groeit hun zelfvertrouwen en het gevoel dat ze wel degelijk een bijdrage kunnen leveren aan een betere wereld. Pallotta: ‘We moeten af van het idee dat goede doelen het alleenrecht hebben op goed-doen. Elk mens heeft unieke kwaliteiten, elk mens kan boven zichzelf uitstijgen.'

Gezondheidsdoelen meest succesvol
Het grootste deel van de deelnemers aan acties als Oxfam Novib Trailwalker, A Sisters' Run en Alpe d' HuZes wordt allereerst uitgedaagd door de sportieve prestatie. Maar meteen daarna komt er vaak toch een verbondenheid met het doel.
Cocu: ‘De verbondenheid is groter bij gezondheids-doelen en -acties. Daar leeft het besef: ik doe dit voor mijn aan kanker overleden zusje, mijn neefje met de ziekte van Duchenne, etc. Maar ook bij abstractere doelen werkt het goed, zij het wat langzamer.'

Uitputting en emotie
Minder directe emotie roept een organisatie als Oxfam Novib op. Toch kregen ook de deelnemers aan de Oxfam Novib Trailwalker tranen in hun ogen toen ze bij de finish werden opgewacht door een Ugandese directeur van een partnerorganisatie. De uitputting, uiteraard. Maar het werkt wél.
Cocu: ‘Als het doel verder weg is, zal het event zelf gewoon heel aantrekkelijk moeten zijn. Zodat mensen daarom mee willen doen. En dan duurt het wat langer voordat ze zich verbonden voelen, maar het ontstaat meestal wél. Net zoals bij de de vrijwilligers.' Een goede link tussen doel en event is onmisbaar. Op een van de avonden van Duchenne Heroes vertelt een vader over zijn zoontje met deze slopende ziekte. Sensationeel? Cocu: ‘Waarom. Het is de werkelijkheid. En de deelnemers zijn daarna extra gemotiveerd om volgend jaar nog meer geld bijeen te mountainbiken.'

Niet te makkelijk maken
Voor elke organisatie is wel iets te bedenken, menen Pallotta en Cocu. Maar wel belangrijk is dat de prestatie zwaar is. De combinatie afzien en goed-doen zit diep in de Nederlandse en Amerikaanse volksaard. Cocu: ‘Bovendien maak je het minder uniek als je de Alpe d' HuZes ook één keer mag beklimmen. Dat is een uitholling van het basisidee. Juist het jezelf overwinnen met iets heel moeilijks, zal de deelnemers een de sponsors inspireren. Vijftig kilometer lopen is minder indrukwekkend dan honderd.'

Succesvolle voorbeelden zijn de Ropa-Run (estafette-rennen ten bate van kankeronderzoek) en de Duchenne Heroes (zes dagen moutainbiken voor Duchenne-onderzoek). Cocu: ‘Een event moet boven een kritische massa uitstijgen en dan kan de groei van de opbrengst enorm zijn.' Investeren in de marketing van de events werkt óók, zo blijkt. Hoe meer reclame, hoe meer deelnemers, hoe meer bekendheid, hoe groter de opbrengst.
Voor cynici heeft Cocu een uitsmijter: ‘Bedenk wel, dit is grotendeels geld dat anders helemaal niet naar een goed doel zou zijn gegaan.'

 

gerelateerde items